অজা একাদশী 2197

শ্ৰীকৃষ্ণই যুধিষ্ঠিৰক সত্যবাদী ৰজা হৰিশ্চন্দ্ৰৰ কথা কৈছিল। পূৰ্বজন্মৰ কৰ্মফলত তেওঁ ৰাজ্য হেৰুৱাইছিল, পত্নী আৰু পুত্ৰৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈছিল, আৰু শ্মশানৰ এজন ৰক্ষকৰ ওচৰত দাস হিচাপে বিক্ৰী হৈছিল।

সেই কঠিন অৱস্থাতো তেওঁ কেতিয়াও সত্য ত্যাগ কৰা নাছিল। দুখত ভাগি পৰি তেওঁ ভাবিছিল, কেনেকৈ কেতিয়াবা মুক্তি পাব। সেই সময়ত ঋষি গৌতম তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিল, আৰু তেওঁৰ কাহিনী শুনি আগন্তুক কৃষ্ণ পক্ষৰ অজা একাদশীত উপবাস আৰু ৰাতি জাগৰণ কৰিবলৈ ক’লে।

হৰিশ্চন্দ্ৰই উপবাস পালন কৰিলে আৰু পূজাত গোটেই ৰাতি সাৰে থাকিল। ইয়াৰ পুণ্যত তেওঁৰ পাপ নাশ হ’ল, দুখৰ অন্ত পৰিল, তেওঁ পৰিয়ালৰ সৈতে পুনৰ মিলিত হ’ল আৰু ৰাজ্য ঘূৰাই পালে, আৰু শেষত স্বৰ্গলৈ উন্নীত হ’ল। কৃষ্ণই লগতে ক’লে যে এই কাহিনী শুনিলে অশ্বমেধ যজ্ঞৰ পুণ্য লাভ হয়।