অপৰা একাদশী 2200

জ্যৈষ্ঠৰ আগৰ কৃষ্ণ পক্ষৰ একাদশীৰ বিষয়ে যুধিষ্ঠিৰে সোধাত শ্ৰীকৃষ্ণই ইয়াক অপৰা বুলি কৈছিল, অৰ্থাৎ অসীম, কাৰণ ইয়াৰ পুণ্যৰ কোনো সীমা নাই।

কৃষ্ণই ঘোষণা কৰিছিল যে এই উপবাসে আটাইতকৈ গুৰুতৰ পাপো দূৰ কৰে: ব্ৰাহ্মণ হত্যা, গাই বা গৰ্ভস্থ শিশুৰ অনিষ্ট, মিছা সাক্ষ্য, প্ৰৱঞ্চনা, আৰু যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ পৰা পলায়ন। তেওঁ ইয়াৰ পুণ্যক দেশৰ পবিত্ৰতম আচাৰৰ সৈতে তুলনা কৰিছিল: মাঘ মাহত প্ৰয়াগত স্নান, শিৱৰাত্ৰিত কাশীত পূজা, গয়াত অৰ্পণ, গ্ৰহণৰ সময়ত কুৰুক্ষেত্ৰত স্নান, আৰু বদৰিকাশ্ৰমত দৰ্শন।

তেওঁ অপৰাক পাপৰ অৰণ্য কাটি পেলোৱা কুঠাৰ আৰু শুকান খৰিৰ দৰে তাক জ্বলাই দিয়া জুইৰ সৈতে তুলনা কৰিছিল। যিয়ে এই উপবাস পালন কৰি বিষ্ণুৰ পূজা কৰে, তেওঁ বিষ্ণুৰ ধামত সন্মানিত হয়, আৰু এই কাহিনী শুনিলে এহেজাৰ গাই দান কৰাৰ পুণ্য লাভ হয়।