বেংগালুৰু কৰগা 1951

বেংগালুৰু কৰগা (ಬೆಂಗಳೂರು ಕರಗ) চহৰখনৰ আটাইতকৈ পুৰণি উৎসৱ, যি থিগলাৰপেটৰ শ্ৰী ধৰ্মৰায় স্বামী মন্দিৰত থিগলা সম্প্ৰদায়ে পালন কৰে। ইয়াৰ মহান ৰাতিটো হৈছে চৈত্ৰ পূৰ্ণিমা, এসপ্তাহতকৈও অধিক দিনৰ অনুষ্ঠানৰ শেষত।

কৰগা, এটা পবিত্ৰ কলহৰ ওপৰত যূঁই ফুলৰ ওখ পিৰামিড, আদিশক্তি ৰূপে দ্ৰৌপদী। দেৱীৰ বেশ ধৰা এজন থিগলা পুৰোহিতে ইয়াক হাতেৰে নুচুৱাকৈ মূৰত লৈ যায়, আৰু গোটেই ৰাতি উদং তৰোৱাল লৈ থকা বীৰকুমাৰসকলৰ সুৰক্ষাত ই পুৰণি চহৰৰ গলিয়ে গলিয়ে আগবাঢ়ে। পথত ই কটনপেটত হজৰত তৱাক্কল মস্তানৰ দৰগাহলৈ যায়, যি সম্বন্ধ চহৰখনে প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্ম ধৰি ৰাখি আহিছে।

পুৱতি নিশা কৰগা মন্দিৰলৈ উভতি নহালৈকে লাখ লাখ ভক্ত ৰাস্তাৰ দুয়োকাষে থিয় হৈ থাকে।