ચૈત્ર નવરાત્રી 1896: પુણે, મહારાષ્ટ્ર

ચૈત્ર નવરાત્રિ (જેને વસંત નવરાત્રિ, વસંતની નવ રાત્રિઓ પણ કહેવાય છે) ચૈત્ર માસના શુક્લ પક્ષના પ્રથમ દિવસે (ચૈત્ર શુક્લ પ્રતિપદા) શરૂ થાય છે, જે ગુડી પડવા (યુગાદિ) સાથે મેળ ખાય છે અને મોટાભાગની પરંપરાઓમાં હિન્દુ નવા વર્ષની શરૂઆત દર્શાવે છે. નવ દિવસ અને નવ રાત્રિ સુધી, દેવી દુર્ગાની તેમના નવ સ્વરૂપોમાં પૂજા કરવામાં આવે છે: નવદુર્ગા.

તહેવારની શરૂઆત ઘટસ્થાપના (કલશસ્થાપના પણ કહેવાય છે) સાથે થાય છે: પાણીથી ભરેલો પવિત્ર કળશ, જેના પર આંબાના પાન અને નાળિયેર મૂકવામાં આવે છે, દેવીના પ્રતીકાત્મક આસન તરીકે સ્થાપિત કરવામાં આવે છે. ઘટસ્થાપનાનું મુહૂર્ત ખૂબ ચોક્કસ છે: તે પ્રતિપદાના દિવસના પ્રથમ ત્રીજા ભાગ દરમિયાન કરવું જોઈએ, અને ચિત્રા નક્ષત્રના સમયગાળા દરમિયાન નહીં. આ જ કારણે પંચાંગમાંથી મળતો ચોક્કસ સમય ખૂબ મહત્વનો છે.

નવમાંથી દરેક દિવસ દેવીના નવ સ્વરૂપોમાંથી એકને સમર્પિત છે: શૈલપુત્રી, બ્રહ્મચારિણી, ચંદ્રઘંટા, કૂષ્માંડા, સ્કંદમાતા, કાત્યાયની, કાલરાત્રિ, મહાગૌરી, અને સિદ્ધિદાત્રી. નવમો દિવસ, રામ નવમી, ભગવાન રામનો જન્મદિવસ પણ છે: જે તેને બમણો શુભ બનાવે છે. ભક્તો નવમીના દિવસે કન્યા પૂજા સાથે વ્રત પૂર્ણ કરે છે: નવ દેવીઓના મૂર્તિમંત સ્વરૂપ તરીકે નવ કન્યાઓને ભોજન કરાવવામાં આવે છે.

નવ રાત્રિની દેવી પૂજા અને રામના જન્મનો આ સંગમ ધર્મશાસ્ત્રીય દૃષ્ટિએ ઊંડો અર્થ ધરાવે છે: દંતકથા મુજબ, ઋષિ વાલ્મીકિએ રાવણ સાથેના અંતિમ યુદ્ધ પહેલાં રામને દેવી પૂજા કરવાનું સૂચવ્યું હતું, જે શરદ ઋતુમાં કરવામાં આવેલી અકાલ (અસમયોચિત) નવરાત્રિ હતી, પરંતુ ચૈત્ર નવરાત્રિ એ મૂળ વસંત ઋતુની ઉજવણી છે જે રામ પોતે બાળપણથી ઉજવતા આવ્યા હશે. આ સંગમ શૈવ-શાક્ત અને વૈષ્ણવ બંને પરંપરાઓના ભક્તોને નવ પવિત્ર રાત્રિઓ માટે એક જ છત નીચે લાવે છે.