চিত্তিৰাই তিৰুৱিঝা 1910

চিত্তিৰাই তিৰুৱিঝা হৈছে মাদুৰাইৰ মীনাক্ষী আম্মান মন্দিৰৰ বসন্তকালীন মহোৎসৱ, যিটো তামিল মাহ চিত্তিৰাইত পালন কৰা হয়। বাৰ দিন ধৰি নগৰখনে তিৰুৱিলৈয়াডল পুৰাণত বৰ্ণিত দেৱী মীনাক্ষীৰ জীৱন অনুসৰণ কৰে: মাদুৰাইৰ ৰাণী হিচাপে তেওঁৰ ৰাজ্যাভিষেক, আঠ দিশ জয়, আৰু ভগৱান সুন্দৰেশ্বৰৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ।

কাহিনী। পাণ্ড্য ৰজা মলয়ধ্বজ আৰু ৰাণী কাঞ্চনমালাই সন্তানৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল, আৰু তেওঁলোকৰ যজ্ঞৰ অগ্নিৰ পৰা তিনিটা স্তন থকা তিনি বছৰীয়া এজনী ছোৱালী ওলাই আহিছিল। আকাশৰ পৰা এটা বাণীয়ে তেওঁলোকক তাইক পুত্ৰৰ দৰে ডাঙৰ কৰিবলৈ ক'লে আৰু ক'লে যে তাই নিজৰ প্ৰভুক লগ পোৱাৰ লগে লগে তৃতীয় স্তনটো অদৃশ্য হ'ব। তাডাতগৈ নামেৰে জনাজাত তাই অস্ত্ৰবিদ্যাত পাকৈত হৈ ডাঙৰ হ'ল আৰু ৰাণী হিচাপে অভিষিক্ত হ'ল। তাই বিশ্ব জয় কৰিবলৈ ওলাল, প্ৰতিটো দিশ জয় কৰিলে, আৰু কৈলাসত স্বয়ং ভগৱান শিৱৰ সন্মুখীন হ'ল। তেওঁক দেখাৰ লগে লগে তৃতীয় স্তনটো অদৃশ্য হ'ল, আৰু তাই তেওঁক নিজৰ প্ৰভু বুলি চিনি পালে। শিৱ সুন্দৰেশ্বৰ ৰূপে মাদুৰাইলৈ আহিল, আৰু বিবাহৰ বাবে গোটেই জগত গোট খালে।

দুটা উৎসৱ এক হ'ল। কল্লালগৰ (আলগৰ কোৱিলৰ সুন্দৰৰাজ পেৰুমাল) ৰূপে ভগৱান বিষ্ণু মীনাক্ষীৰ ককাই। পৰম্পৰাই মনত ৰাখিছে যে সপ্তদশ শতিকাত ৰজা তিৰুমলৈ নায়কে মীনাক্ষীৰ শৈৱ উৎসৱ আৰু আলগৰৰ বৈষ্ণৱ উৎসৱক চিত্তিৰাইত একত্ৰিত কৰিছিল, যাতে গোটেই মাদুৰাই, শৈৱ আৰু বৈষ্ণৱ, এটা পৰিয়ালৰ দৰে একেলগে উদযাপন কৰে। কল্লালগৰ ভনীয়েকৰ বিবাহৰ বাবে পাহাৰৰ পৰা যাত্ৰা কৰে, আৰু চিত্তিৰাই পূৰ্ণিমাত বৈগৈ নদীত তেওঁৰ প্ৰৱেশ চাবলৈ লাখ লাখ ভক্ত গোট খায়।

মন্দিৰত। প্ৰতিদিনে পুৱা আৰু সন্ধিয়া মীনাক্ষী আৰু সুন্দৰেশ্বৰে বেলেগ বেলেগ বাহনত মাদুৰাইৰ পথবোৰ প্ৰদক্ষিণ কৰে: কল্পবৃক্ষ, সিংহ, হংস, কৈলাস পৰ্বত, কামধেনু, সোণৰ পালকি, সোণৰ ঘোঁৰা, বৃষ, নন্দিকেশ্বৰ আৰু যালি। প্ৰধান আকৰ্ষণসমূহ হ'ল অষ্টম দিনত ৰাজ্যাভিষেক, নৱম দিনত দিগ্বিজয়, দশম দিনত বিবাহ, একাদশ দিনত ৰথযাত্ৰা আৰু দ্বাদশ দিনত পবিত্ৰ স্নান।