ଗଜଛାୟା ଯୋଗ 1997

ଗଜଛାୟା ଯୋଗ ଏକ ବିରଳ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମଙ୍ଗଳମୟ ଜ୍ୟୋତିଷୀୟ ସଂଯୋଗ, ଯାହା ଭାଦ୍ରବ ଅମାବାସ୍ୟା (ପୂର୍ଣ୍ଣିମାନ୍ତ ଗଣନାରେ ଆଶ୍ୱିନ ଅମାବାସ୍ୟା) ରେ ଘଟେ, ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଉଭୟ ହସ୍ତ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଏକାଠି ଥାଆନ୍ତି।

ପରମ୍ପରାରେ ଏହି ସଂଯୋଗକୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ପିତୃ ତର୍ପଣ (ପିତୃପୁରୁଷ ସ୍ମରଣ କର୍ମ) ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅବସରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ ଭାବେ ଗଣାଯାଏ; ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ନକ୍ଷତ୍ରର ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସଂଯୋଗର ବିରଳତା ଓ ମଙ୍ଗଳମୟତା ଯୋଗୁଁ ଅନେକେ ଏହାକୁ ସାଧାରଣ ମହାଳୟ ଅମାବାସ୍ୟା ଶ୍ରାଦ୍ଧଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ମନେ କରନ୍ତି।

ଗଜଛାୟା ଯୋଗ ଅମାବାସ୍ୟାରେ ଉଭୟ ଜ୍ୟୋତିଷ୍କ ଗୋଟିଏ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ସଠିକ ଭାବେ ଏକାଠି ହେବା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରୁଥିବାରୁ ଏହା ପ୍ରତିବର୍ଷ ଘଟେ ନାହିଁ: ଏହା ପ୍ରକୃତରେ କେବେ କେବେ ଘଟୁଥିବା, ପଞ୍ଜିକା ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ଏକ ଘଟଣା।

ଅନ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଅବସର ପରି, ଏହି ଦିନର ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ସାଧାରଣତଃ ଦିବଙ୍ଗତ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ସମ୍ମାନରେ ତର୍ପଣ (ଜଳ ଅର୍ପଣ), ପିଣ୍ଡ ଦାନ ଓ ଦାନ ଧର୍ମ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ।