गणेश चतुर्थी 1997

गणेश चतुर्थी (विनायक चतुर्थी, गणेशोत्सव) भाद्रपद महिन्याच्या शुक्ल पक्षातील चतुर्थीला येते आणि शिव-पार्वतीचा गजमुख पुत्र, विघ्नहर्ता आणि नवीन कार्यांचा अधिपती असलेल्या भगवान गणेशाचा जन्मदिवस म्हणून साजरी केली जाते.

दिवसाची सुरुवात प्राणप्रतिष्ठेने होते: मातीच्या गणेशमूर्तीची विधिवत स्थापना आणि प्राणप्रतिष्ठा. मूर्ती स्थापनेसाठी सर्वोत्तम मुहूर्त मध्याह्न काळात (दुपारी) असतो, कारण त्या वेळी गणेशाची ऊर्जा सर्वाधिक प्रभावी मानली जाते. स्थापनेनंतर मोदक (त्याची आवडती मिठाई), दुर्वा, लाल फुले आणि नारळ अर्पण करून मूर्तीची पूजा केली जाते. दिवसभर अथर्वशीर्षाचे (गणपती उपनिषदाचे) पठण केले जाते.

गणेश चतुर्थीचे एक वैशिष्ट्यपूर्ण अंग म्हणजे या रात्री चंद्रदर्शनास असलेली मनाई. पौराणिक कथेनुसार, गणेश उंदरावर बसलेला पाहून चंद्राने त्याची थट्टा केली, त्यामुळे संतापलेल्या गणेशाने त्याला शाप दिला की या रात्री जो कोणी चंद्र पाहील त्याच्यावर खोटा आळ येईल. चुकून चंद्रदर्शन झाल्यास, यावर उपाय म्हणजे भागवत पुराणातील स्यमंतक मणीची कथा ऐकणे किंवा वाचणे.

हा सण १८९३ साली पुण्यात मोठ्या सार्वजनिक उत्सवाच्या रूपात रूढ झाला, जेव्हा बाळ गंगाधर टिळक यांनी घरगुती पूजेचे रूपांतर सामूहिक उत्सवात केले: स्वातंत्र्यलढ्याच्या काळात जातिभेद ओलांडून लोकांना एकत्र आणण्याचे साधन म्हणून त्यांनी याचा वापर केला.