हरतालिका तीज भाद्रपद शुक्ल पक्षातील तृतीयेला (तिसऱ्या दिवशी) येते: कर्नाटकातील गौरी तृतीयेच्याच तिथीला, परंतु उत्तर भारत आणि महाराष्ट्रात हिचे स्वरूप, कथा आणि विधी वेगळे आहेत. या सणाचे नाव दोन संस्कृत शब्दांपासून बनले आहे: हर्ता (हरण करणारी, पळवून नेणारी) आणि अलिका (सखी, मैत्रीण). या नावातच मूळ कथा दडलेली आहे: पार्वतीला तिच्या इच्छेविरुद्ध भगवान विष्णूशी विवाह करावा लागू नये म्हणून तिच्या सखीने तिला जंगलात नेले. जंगलात पार्वतीने शिवाला पती म्हणून प्राप्त करण्यासाठी कठोर तपश्चर्या केली, आणि हरतालिका तीज हा तिच्या त्या परम भक्तीच्या कृतीचे स्मरण करणारा सण आहे.
पुराणकथा अशी आहे: पार्वतीने आपल्या पूर्वजन्मीच्या सती रूपापासूनच शिवावर प्रेम केले होते, आणि पुनर्जन्म घेतल्यानंतर तिने प्रत्येक ऋतूत तपश्चर्या केली: उन्हाळ्यात चार बाजूंनी अग्नी पेटवून त्याची दाहकता सहन करत, पावसाळ्यात पावसात बसून, हिवाळ्यात थंड दगडावर झोपून: शिवाचे प्रेम मिळवण्यासाठी. मात्र तिचे वडील हिमालय यांनी तिच्यासाठी अधिक फायदेशीर वाटणारा विवाह ठरवला होता: भगवान विष्णूंशी. जेव्हा पार्वतीला या बेताची कल्पना आली, तेव्हा तिने आपल्या सखीजवळ (जिवलग मैत्रिणीजवळ) मन मोकळे केले, आणि त्या सखीने तिला गुपचूप जंगलात नेले (अलिकेने केलेले हरण) जेणेकरून ती निर्विघ्नपणे शिवासाठी आपली तपश्चर्या पुढे चालू ठेवू शकेल. भाद्रपद शुक्ल तृतीयेशी मिळत्याजुळत्या त्या दिवशी जंगलात पार्वतीने वाळूपासून शिवाची मूर्ती बनवली आणि अन्न, पाणी व झोप यांचा त्याग करून रात्रभर तिची पूजा केली. पहाटे शिव प्रकट झाले आणि त्यांनी तिला आपली चिरंतन अर्धांगिनी म्हणून स्वीकारले.
आजही विवाहित आणि अविवाहित स्त्रिया हरतालिका तीज पाळतात: हे हिंदू पंचांगातील सर्वांत कठोर व्रतांपैकी एक आहे. करवा चौथ (ज्यात चंद्रदर्शनापूर्वी पाणी पिण्याची मुभा असते) किंवा अहोई अष्टमी (ज्यात तारे दिसल्यानंतर अन्न घेण्याची मुभा असते) यांच्याहून वेगळे, हरतालिका तीजमध्ये पूर्ण चोवीस तास अन्न, पाणी आणि झोप यांचा संपूर्ण त्याग करावा लागतो. स्त्रिया शिव-पार्वतीच्या मातीच्या किंवा वाळूच्या मूर्तींची स्थापना करतात, रात्रभर सोळा उपचारांनी पूजा करतात, व्रतकथा ऐकतात, भक्तिगीते गातात आणि जागरण करतात. महाराष्ट्रात हा सण विशेष महत्त्वाचा मानला जातो: शिवासारखे गुण असलेला पती मिळावा म्हणून अविवाहित मुलीही हे व्रत करतात, तसेच दिवंगत पतीच्या शांतीसाठी विधवाही हे व्रत करतात. हा सण हिंदू भक्तिभावनेतील एक मूलभूत सत्य अधोरेखित करतो: त्यागाच्या कसोटीवर उतरलेले प्रेम हेच सर्वांत गहन आध्यात्मिक सामर्थ्य बाळगते.
हर्तालिका व्रतं देव्याः पार्वत्याः परमं शुभम्। शिवप्राप्त्यर्थमाचीर्णं सौभाग्यप्रदमुत्तमम्॥
"पार्वतीचे हरतालिका व्रत परम मंगलकारक आहे, शिवप्राप्तीसाठी केले जाते आणि सौभाग्य देणारे श्रेष्ठ व्रत आहे."
हरतालिका व्रतकथा
🌿
पार्वतीचे वनातील व्रत
हे व्रत पार्वतीने वनात केलेल्या तपश्चर्येचे पुनःस्मरण करते, जेव्हा तिच्या सखीने तिला विष्णूशी होणाऱ्या अनिच्छित विवाहापासून वाचवून जंगलात नेले होते. वनात पार्वतीने वाळूपासून शिवाची मूर्ती बनवली, रात्रभर पूजा केली, आणि पहाटे शिव प्रकट होऊन तिची इच्छा पूर्ण केली. हे व्रत करणाऱ्या स्त्रिया पार्वतीच्या एकनिष्ठ भक्तीशी स्वतःला जोडून घेतात: शिवासारखा समर्पित पती मिळावा अशी प्रार्थना करत.
💧
अन्न नाही, पाणी नाही, झोप नाही
हरतालिका तीज हे हिंदू पंचांगातील सर्वांत कठोर व्रतांपैकी एक आहे: अन्न व पाण्याचा संपूर्ण त्याग (निर्जला उपवास) आणि रात्रभर जागरण यांचा संगम. स्त्रिया सूर्योदयापासून पुढच्या सूर्योदयापर्यंत अन्न-पाणी घेत नाहीत, आणि रात्रभर जागून पूजा करतात व व्रतकथा ऐकतात. ही कठोरता पार्वतीच्याच तपश्चर्येचे प्रतिबिंब आहे: जितकी कठोर तपस्या, तितकी शुद्ध भक्ती.
🪨
मातीच्या शिव-पार्वती मूर्ती
पूजेचा मध्यवर्ती भाग म्हणजे हातांनी घडवलेल्या मातीच्या किंवा वाळूच्या शिव-पार्वती मूर्तींची स्थापना: पार्वतीने स्वतः वनात बनवलेल्या मूर्तीची प्रतिकृती. स्त्रिया घरीच या मूर्ती घडवू शकतात किंवा मातीच्या मूर्ती विकत घेऊ शकतात. केळीची पाने, फुले आणि फळांनी सजवलेल्या चौरंगावर या मूर्ती ठेवल्या जातात आणि रात्रभर सोळा उपचारांनी (षोडशोपचार) त्यांची पूजा केली जाते.
📖
हरण (अपहरण) ची कथा
"हरतालिका" या नावातच कथा दडलेली आहे: हर्ता म्हणजे हरण करणारी, अलिका म्हणजे सखी. पार्वतीला विष्णूशी होणाऱ्या अनिच्छित विवाहापासून वाचवण्यासाठी तिच्या सखीने प्रेमापोटी तिचे (सांकेतिक) हरण केले. हे दुःखद घटना नसून, मैत्रीच्या या कृतीमुळेच पार्वतीला शिवासाठी खरी तपश्चर्या करता आली. हा सण स्त्री-मैत्रीला भक्तीच्या स्वातंत्र्याचे साधन म्हणून गौरवतो.
🌸
महाराष्ट्रातील स्त्रियांचा सर्वांत मोठा सण
महाराष्ट्रात हरतालिका तीज मोठ्या प्रमाणावर साजरी केली जाते: महत्त्वाच्या दृष्टीने ती करवा चौथच्या तोडीची किंवा त्याहूनही अधिक मानली जाते. विवाहित स्त्रिया, अविवाहित मुली आणि कधीकधी विधवाही यात सहभागी होतात. मेंदी लावली जाते, पारंपरिक वेशभूषा केली जाते, शेजारीपाजारी रात्रभराच्या पूजेसाठी एकत्र जमतात, आणि कथा सामूहिकपणे वाचली जाते. जागरणाच्या या सामूहिक स्वरूपामुळे ही लांबलचक रात्र ओझे न वाटता उत्सवासारखी वाटते.
🌼
फुले, झोपाळे आणि गाणी
हरतालिका तीज पावसाळ्याच्या काळात येते, जेव्हा सृष्टी हिरवीगार आणि बहरलेली असते: पारंपरिकरित्या हा काळ स्त्रियांच्या आनंदाशी, झाडांवर बांधलेल्या झोपाळ्यांशी आणि भक्तिगीतांशी (तीज गीते) जोडलेला आहे. पूजेत फुलांना विशेष महत्त्व असते: शिव-पार्वतीच्या मूर्तीला सोळा प्रकारची फुले वाहिली जातात, जी प्रेम आणि भक्तीच्या सोळा रूपांचे प्रतीक आहेत. जागरण करताना स्त्रिया रात्रभर तीज गीते गातात.
🌺
फुले, झोके आणि गीते
हरतालिका पावसाळ्यात येते, जेव्हा धरती हिरवीगार आणि समृद्ध असते: हा काळ पारंपरिकपणे स्त्रियांच्या आनंदाचा, झाडांना बांधलेल्या झोक्यांचा आणि भक्तिगीतांचा (तीजची गीते) मानला जातो. फुले हा पूजेचा मुख्य भाग आहे: शिव पार्वतीच्या प्रतिमेला १६ प्रकारची फुले अर्पण केली जातात, जी प्रेम आणि भक्तीच्या १६ रूपांचे प्रतीक आहेत. जागरण करताना स्त्रिया रात्रभर तीजची गीते गातात.
