ஹோலாஷ்டக 2157: அகமதாபாத், குஜராத்

ஹோலாஷ்டகம் பால்குன மாத சுக்ல பக்ஷ அஷ்டமி அன்று (பால்குன மாதத்தின் வளர்பிறை எட்டாம் நாள்) தொடங்கி, பால்குன பௌர்ணமி (முழு நிலவு, அதாவது ஹோலிகா தஹன இரவு) அன்று முடிவடைகிறது. இந்த எட்டு நாட்கள் (அஷ்டமி முதல் பௌர்ணமி வரை) வட இந்திய மரபில் புதிய முயற்சிகளுக்கும் கொண்டாட்டங்களுக்கும் அசுபமானவை என கருதப்படுகின்றன.

ஹோலாஷ்டகத்தின் பின்னணியில் உள்ள புராணக் கதை பிரகலாதன் மற்றும் ஹிரண்யகசிபு பற்றியது. தன் மகன் பிரகலாதன் தன்னை வழிபடாமல் விஷ்ணுவிடம் பக்தி கொண்டதற்காக கோபமடைந்த அசுர அரசன் ஹிரண்யகசிபு, பிரகலாதனைக் கொல்வதற்காக எட்டு நாட்களில் தொடர்ச்சியாக எட்டு வதைகளைத் திட்டமிட்டான். ஒவ்வொரு நாளும் வெவ்வேறு கிரக சக்தி அந்தச் சிறுவனுக்கு எதிராக அழைக்கப்பட்டது: சந்திரன் (மன வேதனைக்காக), சூரியன் (எரிப்பதற்காக), சனி (நசுக்குவதற்காக), சுக்ரன் (மூழ்கடிப்பதற்காக), குரு (ஏமாற்றுவதற்காக), செவ்வாய் (தீக்காக), புதன் (விஷத்திற்காக), ராகு (இருண்ட அச்சங்களுக்காக). ஆயினும் விஷ்ணுவின் அருளால் பிரகலாதன் ஒவ்வொரு சோதனையிலிருந்தும் தப்பினான். அரக்கத்தனமான இந்த எட்டு நாட்கள் ஹோலாஷ்டகமாக நினைவுகூரப்படுகின்றன.

கடைசி நாளில் (பௌர்ணமி), ஹிரண்யகசிபுவின் சகோதரியான ஹோலிகா (தெய்வீக வரத்தால் நெருப்பால் பாதிக்கப்படாதவள்) பிரகலாதனைத் தன் மடியில் வைத்துக்கொண்டு நெருப்புக் குவியலில் அமர்ந்தாள். ஆனால் அந்த வரத்தை தவறாகப் பயன்படுத்தக் கூடாது என்பது நிபந்தனை; அவள் எரிந்தழிந்தாள், பிரகலாதன் எந்தக் காயமுமின்றி வெளியே வந்தான். அன்றிரவு நிகழும் ஹோலிகாவின் தகனம் ஹோலிகா தஹனம் ஆகும், அடுத்த நாள் காலை ஹோலி கொண்டாடப்படுகிறது.

ஹோலாஷ்டகத்தின்போது உத்தரப் பிரதேசம், ராஜஸ்தான், ஹரியானா, பஞ்சாப் ஆகிய மாநிலங்களில் குடும்பங்கள் திருமணங்கள், சொத்து வாங்குதல், புதிய தொழில் தொடங்குதல் அல்லது முக்கியமான சபதங்கள் செய்வதைத் தவிர்க்கின்றன. இருப்பினும், மதுரா மற்றும் விருந்தாவனத்திற்குச் செல்லும் யாத்ரீகர்கள், பிரஜ் பகுதி இந்த எட்டு நாட்களையும் பேரானந்தத்துடன் கொண்டாடுவதைக் காண்கிறார்கள்: ஏனெனில் இது கிருஷ்ணரின் சொந்த ஹோலி காலமாகும்.