ভীষ্ম (জয়া) একাদশী 2192

শ্ৰীকৃষ্ণই যুধিষ্ঠিৰক নন্দন কাননত ইন্দ্ৰৰ সভাৰ এটা সময়ৰ কথা কৈছিল, যেতিয়া গন্ধৰ্ব গায়ক মাল্যৱান আৰু এগৰাকী স্বৰ্গীয় নৰ্তকীয়ে একেলগে পৰিৱেশন কৰি আছিল। ইজনে সিজনৰ প্ৰেমত বিভোৰ হৈ তেওঁলোকে বেসুৰা গীত গাইছিল আৰু তালচ্যুত হৈ নাচিছিল।

তেওঁলোকৰ অমনোযোগ দেখি ইন্দ্ৰই তেওঁলোকক পিশাচ হৈ পৃথিৱীলৈ পতিত হ’বলৈ অভিশাপ দিলে। তেওঁলোকে নিজকে হিমালয়ৰ এটা শীতল শিখৰত পালে, য’ত ভোক, ঠাণ্ডা আৰু অনুশোচনাত কষ্ট পাইছিল। মাঘ শুক্ল পক্ষৰ একাদশীত তেওঁলোক ইমানেই দুখী আছিল যে একো নাখালে, কঠোৰ ঠাণ্ডা নিশাটো সাৰে থাকি কটালে, আৰু নিজৰ দোষৰ বাবে অনুতাপ কৰিলে।

নজনাকৈয়ে তেওঁলোকে জয়া একাদশীৰ উপবাস আৰু জাগৰণ পালন কৰিছিল। দ্বাদশীৰ ৰাতিপুৱালৈ বিষ্ণুৰ কৃপাত তেওঁলোক অভিশাপৰ পৰা মুক্ত হ’ল, দিব্য ৰূপ ঘূৰাই পালে আৰু স্বৰ্গলৈ উভতি গ’ল, য’ত ইন্দ্ৰয়ো তেওঁলোকক সন্মান জনালে। বহু অঞ্চলত এই দিনটো ভীষ্মৰ স্মৰণৰ সৈতেও পালন কৰা হয়, যাৰ অষ্টমী ইয়াৰ ঠিক আগতে পৰে।