కజరి తీజ్ 1954: San Jose, California

కజరీ తీజ్ను బడీ తీజ్ (పెద్ద తీజ్), సతుడీ తీజ్, లేదా భోజరీ తీజ్ అని కూడా పిలుస్తారు. ఇది కృష్ణ పక్ష తృతీయ నాడు వస్తుంది (దక్షిణ, పశ్చిమ భారతదేశంలో పాటించే అమాంత మాస గణన ప్రకారం శ్రావణ కృష్ణ తృతీయ, ఉత్తర భారతదేశంలో పాటించే పూర్ణిమాంత గణన ప్రకారం భాద్రపద కృష్ణ తృతీయ) మరియు దీన్ని ప్రధానంగా ఉత్తరప్రదేశ్, బీహార్, మధ్యప్రదేశ్, రాజస్థాన్‌లోని కొన్ని ప్రాంతాలలో జరుపుకుంటారు. ఇది మూడు వర్షఋతు తీజ్ పండుగలలో మూడవది, చివరిది (శ్రావణంలోని హరియాళి తీజ్, భాద్రపద శుక్లలోని హరితాలికా తీజ్ తర్వాత వచ్చేది).

కజరీ అనే పదం ఈ పండుగ సందర్భంగా పాడే పాటలను సూచిస్తుంది: బుందేల్‌ఖండ్, పూర్వాంచల్ ప్రాంతాల కజరీ జానపద గీత శైలి, వర్ష మేఘాలు, కోయిల, వర్షం, విరహం వంటి భావచిత్రాలకు ప్రసిద్ధి. కజరీ పాటలు హిందీ జానపద సంగీతంలో అత్యంత ప్రాచీనమైన రూపాలలో ఒకటి; మీరాబాయి, తులసీదాస్, తర్వాత అమీర్ ఖుస్రో కూడా ఈ శైలికి తమ వంతు తోడ్పాటునందించారు.

మహిళలు ఆ రోజు ఉపవాసం ఉండి, దాంపత్య సౌఖ్యం కోసం పార్వతీపరమేశ్వరులను ప్రార్థిస్తారు, సాయంత్రం వేప రెమ్మలు, తాజా మొక్కజొన్న, బార్లీ, మట్టి వంటి వస్తువులతో పూజ చేస్తారు. చంద్రుడు ఉదయించిన తర్వాత, చంద్రుని దర్శించి పూజించిన తర్వాతే ఉపవాసం విరమిస్తారు. కొన్ని ప్రాంతాలలో, మట్టితో నింపి గోధుమ మొలకలు (ముందుగా 7 రోజుల పాటు పెంచినవి) పెరిగిన చిన్న మట్టి కుండలను ఊరేగింపుగా తీసుకెళ్లి నదిలో లేదా చెరువులో నిమజ్జనం చేస్తారు: ఇది విత్తన కాలం ముగింపును సూచిస్తూ, భూమికి తొలి పంటను సమర్పించడం.