কালী চৌদশ 2093: Mumbai, Maharashtra

কালী চৌদাশ (নৰক চতুৰ্দশী, ৰূপ চৌদাস, ছোটি দীপাৱলী) কৃষ্ণ পক্ষ চতুৰ্দশীত পৰে -- দক্ষিণ আৰু পশ্চিম ভাৰতত প্ৰচলিত অমান্ত মাহ গণনা অনুসৰি আশ্বিন কৃষ্ণ চতুৰ্দশী, উত্তৰ ভাৰতত প্ৰচলিত পূৰ্ণিমান্ত গণনা অনুসৰি কাৰ্তিক কৃষ্ণ চতুৰ্দশী, দীপাৱলী (অমাৱস্যা)ৰ আগৰদিনা। এই দিনাই ভগৱান কৃষ্ণই (সত্যভামা আৰু গৰুড়ৰ সহায়ত) অসুৰ নৰকাসুৰক বধ কৰিছিল, তেওঁ বন্দী কৰি ৰখা ১৬,১০০ গৰাকী মহিলাক মুক্ত কৰিছিল। এই বিজয় প্ৰাতঃকালৰ আগৰ স্নান আৰু তেল মালিশৰে উদযাপন কৰা হয়, যাৰ পৰা নৰক চতুৰ্দশী (নৰকৰ পৰাজয়ৰ চতুৰ্দশী) নাম পোৱা গৈছে।

গুজৰাট, বংগ আৰু মহাৰাষ্ট্ৰত, এই দিনটোৰ আন এটা দিশ আছে: কালী পূজা। দেৱী কালী (দেৱীৰ উগ্ৰ, ক'লা, কাল-গ্ৰাসী ৰূপ)ক অমাৱস্যাৰ ওচৰৰ এই নিশাত অতি তীব্ৰতাৰে পূজা কৰা হয়। বংগত, কালী পূজা দীপাৱলী মৌসুমৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ অনুষ্ঠান, যি সাংস্কৃতিক গুৰুত্বত লক্ষ্মী পূজাকো ছাপি পেলায়। তান্ত্ৰিক সাধকসকলে ৰঙা জবা ফুল, সিন্দুৰ আৰু তেজৰদৰে ৰঙা ফলৰ নৈবেদ্যেৰে দেৱী কালীৰ প্ৰতি মাজনিশাৰ পূজা (নিশীথ কাল পূজা) কৰে।

মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু গুজৰাটত এই দিনটোক নৰক চতুৰ্দশী বা ৰূপ চৌদাস (ৰূপ = সৌন্দৰ্য) বুলি কোৱা হয়। সূৰ্যোদয়ৰ আগতে অভ্যংগ স্নান (উবটন, হালধি আৰু ভেষজৰ প্ৰলেপেৰে তেল স্নান)ৰ পৰম্পৰা পালন কৰা হয় নৰকৰ আন্ধাৰ ধুই পেলাবলৈ আৰু দীপাৱলীৰ বাবে সুন্দৰ হৈ ওলাবলৈ। এইদিনাই কিছুমান দক্ষিণ ভাৰতীয় আৰু মহাৰাষ্ট্ৰীয় পৰম্পৰাত হনুমান জয়ন্তীও পালন কৰা হয় (বিশেষকৈ যিটোৱে হনুমানৰ জন্ম এই নিশাৰ নিশীথ কালত থয়)।