कल्लझगर वैगई प्रवेश 1897

कल्लझगरांचा वैगई प्रवेश (अळगर आट्रिल इरंगुम विळा) चित्तिरै पौर्णिमेला होतो. हा तमिळनाडूतील सर्वात मोठ्या जनसमुदायांपैकी एक असून मदुराईच्या चित्तिराई तिरुविळा उत्सवाचा वैष्णव भाग आहे.

कथा. मदुराईच्या उत्तरेकडील डोंगरातील अळगर कोविल येथील भगवान सुंदरराज पेरुमाळ, म्हणजेच कल्लझगर, हे देवी मीनाक्षीचे बंधू आहेत. आपल्या बहिणीचे सुंदरेश्वरांशी कन्यादान करण्यासाठी ते निघाले, पण ते वैगई नदीपर्यंत पोहोचेपर्यंत विवाह पार पडला होता. निराश होऊन त्यांनी नदी ओलांडून शहरात प्रवेश केला नाही: त्यांनी आपल्या भेटवस्तू दिल्या, नदीतूनच दांपत्याला आशीर्वाद दिला आणि ते डोंगरावर परतले. परंपरेनुसार वाटेत त्यांनी बेडूक होऊन राहण्याचा शाप मिळालेल्या मंडूक ऋषींना शापमुक्त केले.

उत्सव. कल्लझगर वाकडी काठी आणि कुंडले धारण करून कल्लर सरदाराच्या वेशात डोंगरावरून खाली येतात, वाटेत मंडपांमध्ये थांबत. पौर्णिमेच्या आदल्या दिवशी मदुराई एदिर सेवैमध्ये त्यांच्या स्वागतासाठी बाहेर पडते. पौर्णिमेच्या पहाटे ते सोन्याच्या घोड्यावर स्वार होऊन वैगईत उतरतात, जेथे वीर राघव पेरुमाळ त्यांचे स्वागत करतात; पाणी उडवत "गोविंदा" असा जयघोष करणाऱ्या भक्तसागरासमोर हा सोहळा होतो. त्या सकाळी ते कोणत्या रंगाचे रेशमी वस्त्र परिधान करतात याकडे भाविकांचे लक्ष असते, कारण परंपरेनुसार ते वर्षभराच्या पिकाचे संकेत मानले जाते. दुसऱ्या दिवशी ते दशावतार रूपात, म्हणजे दहा अवतारांत, दर्शन देतात, आणि काही दिवसांनी अळगर कोविलला परततात.