কামিকা একাদশী 1901

শ্ৰীকৃষ্ণই যুধিষ্ঠিৰক এই একাদশীৰ মহিমা কৈছিল, যিদৰে এসময়ত ব্ৰহ্মাই নাৰদক বৰ্ণনা কৰিছিল। ই আষাঢ় পূৰ্ণিমাৰ পিছৰ কৃষ্ণ পক্ষত, পবিত্ৰ চাতুৰ্মাস্যৰ সময়ত পৰে।

কৃষ্ণই ক’লে যে যিয়ে কামিকা একাদশীত উপবাস কৰি বিষ্ণুৰ পূজা কৰে, তেওঁ কাশী বা পুষ্কৰত স্নান কৰাতকৈ, বা সাগৰসহ সমগ্ৰ পৃথিৱী দান কৰাতকৈও অধিক পুণ্য লাভ কৰে। ইয়াৰ বিশেষ মহিমা হৈছে তুলসী পূজা: ৰত্ন, মুকুতা আৰু প্ৰবালতকৈ প্ৰেমেৰে অৰ্পণ কৰা এটা তুলসী পাতত বিষ্ণু অধিক সন্তুষ্ট হয়। তুলসীয়ে ঘৰ ৰক্ষা কৰে আৰু উপাসকক হৰিৰ ওচৰলৈ লৈ যায় বুলি কোৱা হয়।

এই দিনা প্ৰভুৰ সন্মুখত ঘিউ বা তিলৰ তেলৰ প্ৰদীপ জ্বলোৱাক অতি প্ৰশংসা কৰা হয়, আৰু সেই পোহৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ ওচৰলৈকো পায় বুলি কোৱা হয়। যিয়ে উপবাস আৰু ৰাতি জাগৰণ পালন কৰে, তেওঁ গুৰুতৰ পাপৰ পৰা মুক্ত হয় আৰু মৃত্যুৰ পিছত দুখত নপৰে।