കാമിക ഏകാദശി 1902

ശ്രീകൃഷ്ണൻ യുധിഷ്ഠിരനോട് ഈ ഏകാദശിയുടെ മാഹാത്മ്യം, ഒരിക്കൽ ബ്രഹ്മാവ് നാരദനോട് വിവരിച്ചതുപോലെ പറഞ്ഞു. ആഷാഢ പൗർണമിക്കു ശേഷമുള്ള കൃഷ്ണപക്ഷത്തിൽ, പുണ്യമായ ചാതുർമാസ്യ കാലത്താണ് ഇത് വരുന്നത്.

കാമിക ഏകാദശിയിൽ ഉപവസിച്ച് വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കുന്നവർക്ക് കാശിയിലോ പുഷ്കരത്തിലോ സ്നാനം ചെയ്യുന്നതിനെക്കാളും, സമുദ്രങ്ങളോടു കൂടിയ ഭൂമി മുഴുവൻ ദാനം ചെയ്യുന്നതിനെക്കാളും കൂടുതൽ പുണ്യം ലഭിക്കുമെന്ന് കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു. ഇതിന്റെ പ്രത്യേക മഹിമ തുളസി ആരാധനയാണ്: രത്നങ്ങളെക്കാളും മുത്തുകളെക്കാളും പവിഴങ്ങളെക്കാളും, സ്നേഹത്തോടെ സമർപ്പിക്കുന്ന ഒരു തുളസിയിലയാണ് വിഷ്ണുവിനെ കൂടുതൽ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നത്. തുളസി വീടിനെ സംരക്ഷിക്കുകയും ആരാധകനെ ഹരിയോട് അടുപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

ഈ ദിവസം ഭഗവാന്റെ മുന്നിൽ നെയ്യ് വിളക്കോ എള്ളെണ്ണ വിളക്കോ തെളിക്കുന്നത് ഏറെ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു; ആ വെളിച്ചം പിതൃക്കളിലേക്കും എത്തുമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഉപവാസവും രാത്രി ജാഗരണവും അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർ മഹാപാപങ്ങളിൽനിന്ന് മുക്തരാകുന്നു, മരണാനന്തരം ദുഃഖത്തിൽ വീഴുന്നില്ല.