कामिका एकादशी 1901

श्रीकृष्णांनी युधिष्ठिराला या एकादशीचे माहात्म्य सांगितले, जसे पूर्वी ब्रह्मदेवांनी नारदांना सांगितले होते. ही एकादशी आषाढ पौर्णिमेनंतरच्या कृष्ण पक्षात, पवित्र चातुर्मासात येते.

श्रीकृष्णांनी सांगितले की कामिका एकादशीला उपवास करून विष्णूंची पूजा करणाऱ्याला काशी किंवा पुष्कर येथील स्नानापेक्षा, किंवा समुद्रांसह संपूर्ण पृथ्वी दान करण्यापेक्षाही अधिक पुण्य मिळते. या एकादशीचे विशेष माहात्म्य म्हणजे तुळशीची पूजा: रत्ने, मोती आणि पोवळी यांच्यापेक्षा प्रेमाने अर्पण केलेल्या एका तुळशीपत्राने विष्णू अधिक प्रसन्न होतात. तुळस घराचे रक्षण करते आणि उपासकाला हरीच्या जवळ नेते असे सांगितले जाते.

या दिवशी भगवंतासमोर तुपाचा किंवा तिळाच्या तेलाचा दिवा लावणे अत्यंत प्रशंसनीय मानले जाते, आणि त्या दिव्याचा प्रकाश पूर्वजांपर्यंतही पोहोचतो असे सांगितले जाते. जो उपवास आणि रात्रीचे जागरण करतो तो घोर पापांतून मुक्त होतो आणि मृत्यूनंतर दुःखात पडत नाही.