காமிகா ஏகாதசி 1901

பிரம்மா ஒருகாலத்தில் நாரதருக்கு விவரித்தபடியே இந்த ஏகாதசியின் மகிமைகளை ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் யுதிஷ்டிரருக்கு எடுத்துரைத்தார். இது புனிதமான சாதுர்மாஸ்யத்தின்போது, ஆஷாட பௌர்ணமிக்குப் பின் வரும் கிருஷ்ண பட்சத்தில் வருகிறது.

காமிகா ஏகாதசியன்று உபவாசம் இருந்து விஷ்ணுவை வழிபடுபவர், காசியிலோ புஷ்கரத்திலோ நீராடுவதைவிடவும், கடல்களுடன் கூடிய பூமி முழுவதையும் தானம் செய்வதைவிடவும் அதிகப் புண்ணியம் பெறுவார் என்று கிருஷ்ணர் கூறினார். இதன் தனிச் சிறப்பு துளசி வழிபாடு: ரத்தினங்கள், முத்துக்கள், பவளங்களைவிட அன்புடன் அர்ப்பணிக்கப்படும் ஒரு துளசி இலையாலேயே விஷ்ணு அதிகம் மகிழ்கிறார். துளசி வீட்டைக் காத்து, வழிபடுபவரை ஹரியின் அருகில் சேர்க்கிறாள் என்பர்.

இந்நாளில் இறைவன் முன் நெய் அல்லது நல்லெண்ணெய் தீபம் ஏற்றுவது மிகவும் போற்றப்படுகிறது; அந்த ஒளி முன்னோரையும் சென்றடையும் என்பர். உபவாசமும் இரவு கண்விழிப்பும் மேற்கொள்பவர் கொடிய பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டு, மரணத்துக்குப் பின் துன்பத்தில் வீழ்வதில்லை.