करवा चौथ 1926: Birmingham, England

करवा चौथ कृष्ण पक्षातील चतुर्थीला येतो. दक्षिण आणि पश्चिम भारतात रूढ असलेल्या अमांत महिना पद्धतीनुसार ही आश्विन कृष्ण चतुर्थी असते, तर उत्तर भारतात रूढ असलेल्या पौर्णिमांत पद्धतीनुसार कार्तिक कृष्ण चतुर्थी असते. उत्तर भारतीय हिंदू परंपरेतील हा सर्वाधिक भावनिक सण आहे: या दिवशी विवाहित स्त्रिया सूर्योदयापूर्वीपासून चंद्रोदय होऊन चंद्रदर्शन होईपर्यंत संपूर्ण निर्जळ उपवास (अन्न नाही, पाणीही नाही) करतात आणि आपल्या पतीच्या दीर्घायुष्यासाठी, आरोग्यासाठी आणि समृद्धीसाठी प्रार्थना करतात.

करवा हा शब्द पूजाविधीत वापरल्या जाणाऱ्या मातीच्या भांड्याला (करवा) सूचित करतो, आणि चौथ म्हणजे चौथा दिवस. संध्याकाळी, स्त्रिया नववधूसारखा साज (लाल किंवा गुलाबी साडी, संपूर्ण दागिने, सिंदूर आणि मेंदी) घालून करवा चौथ पूजा करण्यासाठी गटागटाने एकत्र येतात: करवा चौथची व्रतकथा पठण केली जाते, थाळ्या (ज्यात दिवा, सिंदूर, मिठाई आणि चाळणी असते) एकमेकींना दिल्या जातात, आणि स्त्रिया बारीक जाळीच्या चाळणीतून प्रथम चंद्र आणि नंतर आपल्या पतीचा चेहरा पाहतात.

या सणाची मुळे अनेक पुराणकथांमध्ये आहेत. सर्वात प्रसिद्ध कथा वीरवतीची आहे, एक तरुण राणी जिचे भाऊ तिला उपवास करताना पाहून व्यथित झाले आणि त्यांनी झाडामागे आरसा ठेवून खोटा चंद्रोदय दाखवून तिला फसवले. तिने उपवास सोडला, आणि तत्काळ तिचा पती गंभीर आजारी पडला. फसवणूक लक्षात आल्यावर, तिने खरा चंद्रोदय होईपर्यंत पुन्हा उपवास केला, आणि तिचा पती बरा झाला. यातून धडा मिळतो: उपवास खऱ्या चंद्रोदयापर्यंतच पाळला पाहिजे, कोणतीही शॉर्टकट नाही.

आधुनिक भारतात, करवा चौथ हा एक मोठा सांस्कृतिक सोहळा बनला आहे, ज्यासाठी सराफ, साडी दुकाने आणि मेंदी कलाकार आठवडे आधीच बुक होतात. आजकाल अनेक पतीदेखील एकजुटीचे प्रतीक म्हणून आपल्या पत्नीसोबत उपवास करतात.