కర్వా చౌత్ 1910: Ahmadabad, Gujarat

కర్వా చౌత్ కృష్ణ పక్ష చతుర్థి నాడు వస్తుంది -- దక్షిణ, పశ్చిమ భారతదేశంలో పాటించే అమాంత మాస గణన ప్రకారం ఆశ్వయుజ కృష్ణ చతుర్థి, ఉత్తర భారతదేశంలో పాటించే పూర్ణిమాంత గణన ప్రకారం కార్తీక కృష్ణ చతుర్థి -- ఉత్తర భారత హిందూ సంప్రదాయంలో అత్యంత భావోద్వేగభరితమైన పండుగలలో ఒకటి: వివాహిత స్త్రీలు తమ భర్తల దీర్ఘాయువు, ఆరోగ్యం, శ్రేయస్సు కోసం ప్రార్థిస్తూ, సూర్యోదయానికి ముందు నుండి చంద్రుడు ఉదయించి కనిపించే వరకు పూర్తి నిర్జల ఉపవాసం (ఆహారం లేదు, నీరు లేదు) పాటించే రోజు.

కర్వా అనే పదం పూజలో ఉపయోగించే మట్టి కుండ (కర్వా)ను సూచిస్తుంది, చౌత్ అంటే నాలుగవ రోజు. సాయంత్రం స్త్రీలు వధువుల అలంకరణలో (ఎరుపు లేదా గులాబీ రంగు చీరలు, పూర్తి ఆభరణాలు, సిందూరం, మెహందీ) తయారవుతారు, గుంపులుగా చేరి కర్వా చౌత్ పూజ నిర్వహిస్తారు: కర్వా చౌత్ వ్రత కథ చదువుతారు, దీపం, సిందూరం, మిఠాయిలు, జల్లెడతో కూడిన థాలీలను చేతులు మారుస్తారు, స్త్రీలు సన్నని జల్లెడ ద్వారా చంద్రుడిని, తర్వాత తమ భర్తల ముఖాలను చూస్తారు.

దీని మూలాలు అనేక పురాణ కథలలో ఉన్నాయి. అత్యంత ప్రసిద్ధమైనది వీరవతి కథ, ఆమె ఉపవాసం ఉండటాన్ని చూడలేని సోదరులు చెట్టు వెనుక అద్దం ఉపయోగించి తప్పుడు చంద్రోదయంతో ఆమెను మోసం చేశారు. ఆమె ఉపవాసం విరమించగానే, ఆమె భర్త వెంటనే తీవ్ర అనారోగ్యానికి గురయ్యాడు. మోసాన్ని గ్రహించి, నిజమైన చంద్రుడు ఉదయించే వరకు ఆమె మళ్లీ ఉపవాసం పాటించింది, ఆమె భర్త కోలుకున్నాడు. పాఠం: ఉపవాసాన్ని అసలైన చంద్రోదయం వరకే పాటించాలి: సత్వరమార్గాలు లేవు.

నేటి భారతదేశంలో కర్వా చౌత్ ఒక పెద్ద సాంస్కృతిక వేడుకగా మారింది, ఆభరణాల వర్తకులు, చీరల దుకాణాలు, మెహందీ కళాకారులు వారాల ముందే బుక్ అవుతారు. అనేకమంది భర్తలు ఇప్పుడు తమ భార్యలతో పాటు సంఘీభావంగా ఉపవాసం పాటిస్తున్నారు.