महाशिवरात्री 2002: Delhi, Delhi

महाशिवरात्री (शिवाची महान रात्र) कृष्ण पक्षातील चतुर्दशीला येते. दक्षिण आणि पश्चिम भारतात रूढ असलेल्या अमांत महिना पद्धतीनुसार ही माघ कृष्ण चतुर्दशी असते, तर उत्तर भारतात रूढ असलेल्या पौर्णिमांत पद्धतीनुसार फाल्गुन कृष्ण चतुर्दशी असते. हिंदू पंचांगातील सर्व रात्रींपैकी ही रात्र भगवान शिवाला सर्वाधिक पवित्र मानली जाते. प्राचीन ग्रंथ सांगतात की या रात्री शिव सृष्टी आणि लयाचा वैश्विक नृत्य (तांडव) करतो आणि संपूर्ण विश्व त्याच्या अस्तित्वाने कंपित होते. भक्तांची श्रद्धा आहे की शिवरात्रीला मानवी आणि दैवी यांच्यातील पडदा सर्वात पातळ असतो, त्यामुळे मनापासून केलेली प्रार्थना आणि उपवास अत्यंत परिणामकारक ठरतात.

ही रात्र चार प्रहरांमध्ये (प्रत्येकी सुमारे तीन तासांचा कालावधी) विभागली जाते, आणि प्रत्येक प्रहरात शिवलिंगाला अनुक्रमे दूध, दही, मध आणि पाणी या पवित्र द्रव्यांनी अभिषेक केला जातो. शिवाला विशेष प्रिय मानली जाणारी बेलाची पाने फुले, धूप आणि ॐ नमः शिवाय या मंत्राच्या जपासोबत प्रत्येक प्रहरात अर्पण केली जातात. चारही प्रहर जागून काढणे शंभर यज्ञ केल्याइतके फलदायी मानले जाते, आणि आयुष्यभराच्या भक्तीचे पुण्य या एकाच रात्री मिळवता येते असे मानले जाते.

तात्त्विकदृष्ट्या, महाशिवरात्री पार्वतीच्या रूपात असलेल्या शक्तीशी (गतिशील ऊर्जा) शिवाच्या (शुद्ध चैतन्य) मीलनाचा उत्सव आहे. शिव हे सर्व अस्तित्वाच्या मुळाशी असलेल्या अपरिवर्तनीय जाणिवेचे प्रतीक आहे; रात्रभराची जागरणविधी अस्वस्थ मनाच्या पलीकडे जाऊन त्या जाणिवेत विसावण्याचे आमंत्रण आहे. उपवास शारीरिक विचलितता दूर करतो, अंधार दृश्यमान जग नाहीसे करतो, आणि उरतो तो केवळ खुल्या हृदयात घुमणारा शिवाच्या नावाचा नाद.