মণবাল মামুনিগল তিৰুনক্ষত্ৰম্ 1972

মণবাল মামুনিগল, যাক ৰম্য জামাতৃ মুনি আৰু পেৰিয় জীয়াৰ বুলিও কোৱা হয়, ১৩৭০ চনত আলৱাৰতিৰুনগৰীত তামিল মাহ আইপ্পাসিৰ মূলা নক্ষত্ৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। শ্ৰীবৈষ্ণৱসকলে তেওঁক সেইজন বুলি শ্ৰদ্ধা কৰে, যাৰ মাজত শ্ৰী ৰামানুজ পুনৰ আহিছিল।

তেওঁ আলৱাৰ আৰু আচাৰ্যসকলৰ গ্ৰন্থ শিকাই আৰু সেইবোৰৰ ভাষ্য লিখি শ্ৰীৰংগমত জীৱন অতিবাহিত কৰিছিল। পৰম্পৰা অনুসৰি, নম্মালৱাৰৰ তিৰুৱাইমোঝিৰ মহান ভাষ্য ঈডুৰ ওপৰত তেওঁৰ এবছৰীয়া প্ৰৱচনৰ শেষত স্বয়ং ভগৱান ৰংগনাথ এটি শিশু ৰূপে আহি তেওঁক "শ্ৰীশৈলেশ দয়াপাত্ৰম" তনিয়ন প্ৰদান কৰিছিল, যিটো তেতিয়াৰে পৰা দিব্য প্ৰবন্ধমৰ আৰম্ভণিতে পাঠ কৰা হয়।

তেওঁৰ তিৰুনক্ষত্ৰত শ্ৰীৰংগম, আলৱাৰতিৰুনগৰী আৰু কাঞ্চীপুৰমত থকা তেওঁৰ সন্নিধিবোৰত বিশেষ পূজা আৰু পাঠেৰে সন্মান জনোৱা হয়।