মাৰ্গলি 1927

মাৰ্গলি (மார்கழி) সেই তামিল মাহ যেতিয়া সূৰ্য ধনু ৰাশিত থাকে, অৰ্থাৎ ধনুৰ্মাস। গীতাত কৃষ্ণই কৈছে “মাহবোৰৰ ভিতৰত মই মাৰ্গশীৰ্ষ”, আৰু সমগ্ৰ মাহটো সূৰ্যোদয়ৰ আগৰ পূজাৰ বাবে উৎসৰ্গিত।

ব্ৰাহ্ম মুহূৰ্তত মহিলাসকলে দুৱাৰমুখত ডাঙৰ ডাঙৰ কোলম আঁকে, ভজনৰ দলবোৰে গীত গাই ৰাস্তাই ৰাস্তাই ঘূৰে, আৰু বিশেষ প্ৰভাতী পূজাৰ বাবে মন্দিৰবোৰ সোনকালে খোলে। প্ৰতিদিনে আণ্ডালৰ তিৰুপ্পাৱৈৰ এটা পদ গোৱা হয়, ত্ৰিশ দিনৰ বাবে ত্ৰিশটা পদ, আৰু তিৰুপ্পল্লিয়েঝুচ্চিৰ সৈতে মাণিক্কৱাচগৰৰ তিৰুৱেম্পাৱৈৰো এটা পদ গোৱা হয়।

এই মাহত আছে বৈকুণ্ঠ একাদশী, যেতিয়া শ্ৰীৰংগমত স্বৰ্গৰ দুৱাৰ খোল খায়, চিদম্বৰমত ভগৱান নটৰাজৰ আৰুদ্ৰা দৰ্শনম, আৰু হনুমান জয়ন্তী। চেন্নাইৰ সংগীত আৰু নৃত্যৰ মৌসুমে মাহটো ভৰাই ৰাখে, আৰু থাই পোঙ্গলৰ আগদিনা ভোগীৰে মাৰ্গলি শেষ হয়।