মোক্ষদা একাদশী 2169

শ্ৰীকৃষ্ণই যুধিষ্ঠিৰক চম্পকৰ ৰজা বৈখানসৰ কথা কৈছিল, যিয়ে পিতৃৰ দৰে প্ৰজা পালন কৰিছিল। এৰাতি তেওঁ সপোন দেখিলে যে তেওঁৰ প্ৰয়াত পিতৃয়ে নৰকসদৃশ লোকত কষ্ট পাই উদ্ধাৰৰ বাবে কাকুতি-মিনতি কৰিছে।

চিন্তিত হৈ ৰজাই ব্ৰাহ্মণসকলৰ সহায় বিচাৰিলে, আৰু তেওঁলোকে তেওঁক অতীত, বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যৎ দেখা পোৱা ঋষি পৰ্বতৰ ওচৰলৈ পঠালে। পৰ্বতে প্ৰকাশ কৰিলে যে পূৰ্বজন্মত পিতৃয়ে নিজৰ পত্নীৰ প্ৰতি অন্যায় কৰিছিল, আৰু সেই পাপে তেওঁক বান্ধি ৰাখিছে। প্ৰতিকাৰ আছিল অগ্ৰহায়ণ শুক্লৰ মোক্ষদা একাদশী পালন কৰি তাৰ পুণ্য পিতৃক দান কৰা।

বৈখানসে গোটেই পৰিয়ালৰ সৈতে উপবাস পালন কৰিলে আৰু পুণ্য অৰ্পণ কৰিলে। আকাশৰ পৰা পুষ্পবৃষ্টি হ’ল, আৰু মুক্ত পিতৃয়ে স্বৰ্গৰ পৰা তেওঁক আশীৰ্বাদ দিলে। মোক্ষদা মানে মুক্তিদাতা। এই দিনটো গীতা জয়ন্তী হিচাপেও পালন কৰা হয়, যিদিনা কৃষ্ণই অৰ্জুনক ভগৱদ্গীতা কৈছিল।