ਅਟਲਤੱਦੀ 1952

ਅਟਲਤੱਦੀ (అట్లతద్ది), ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਟਲ ਤੱਦੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਬਹੁਲ ਤਦੀਆ ਨੂੰ, ਭਾਵ ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਆਂਧਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

ਪਹੁ ਫੁੱਟਣ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਗੋਂਗੂਰਾ ਪੱਚੜੀ ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਚੌਲਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਵਰਤ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਵੇਰ ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀਂਘਾਂ (ਉੱਯਾਲਾ) ਪਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਝੂਟੇ ਲੈਂਦਿਆਂ ਅਤੇ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਾਂ ਖੇਡਦਿਆਂ "ਅਟਲ ਤੱਦੋਯ, ਆਰਟਲੋਯ, ਮੁੱਦਪੱਪੋਯ" ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਗੌਰੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਟਲੂ (ਡੋਸੇ) ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੁਹਾਗਣਾਂ ਨੂੰ ਵਾਯਨਮ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚੰਦ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸਤਰੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਰਘ ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਵਰਤ ਖੋਲ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੁਹਾਗਣਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ, ਅਤੇ ਕੁਆਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਚੰਗੇ ਵਰ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।