When is Gowri Tritiya in 2048?

Gowri Tritiya 2048 is on September 11, 2048 for Kolkata Calcutta, West Bengal, India.

What is Gowri Tritiya?

Gowri Tritiya (Swarna Gowri Vrata) falls on Bhadrapada Shukla Tritiya and is dedicated to Goddess Gowri (Parvati). Married women worship the goddess and pray for the wellbeing of their husbands. It is widely observed the day before Ganesh Chaturthi in Karnataka and Andhra Pradesh.

What are the auspicious Chogadia muhurtas for Gowri Tritiya 2048?

Auspicious Chogadia muhurtas for Gowri Tritiya 2048 (Kolkata Calcutta, West Bengal, India): Chal: Sep/13/2048 05:23:25 – Sep/13/2048 06:55:52; Amrit: Sep/13/2048 08:40:38 – Sep/13/2048 10:00:45; Shubh: Sep/13/2048 11:33:12 – Sep/13/2048 11:57:51; Shubh: Sep/13/2048 12:47:09 – Sep/13/2048 13:05:39; Chal: Sep/13/2048 16:10:32 – Sep/13/2048 17:42:59; Labh: Sep/13/2048 20:38:10 – Sep/13/2048 22:05:45; Shubh: Sep/13/2048 23:33:20 – Sep/12/2048 01:00:56; Amrit: Sep/12/2048 01:00:56 – Sep/12/2048 02:28:31; Chal: Sep/12/2048 02:28:31 – Sep/12/2048 03:56:06.

ਗੌਰੀ ਤਿਜ 2048: Kolkata Calcutta, West Bengal, Drishya Ganit Panchang

Name: Gowri Tritiya 2048
Start: 2048-09-11
End: 2048-09-11
Location: Kolkata Calcutta, West Bengal, India

ਗੌਰੀ ਤ੍ਰਿਤੀਯਾ, ਜੋ ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜੀ ਤਿਥ (ਤ੍ਰਿਤੀਯਾ) ਨੂੰ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਇਸਤਰੀ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਘੱਟ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਰਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵਰਣ ਗੌਰੀ ਵ੍ਰਤਮ (ਸੁਨਹਿਰੀ ਗੌਰੀ ਦਾ ਵ੍ਰਤ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਆਹੀਆਂ ਕੰਨੜ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਨਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਇਕੱਲਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ, ਜੋ ਗਣੇਸ਼ ਚਤੁਰਥੀ ਤੋਂ ਠੀਕ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵੀ ਗੌਰੀ (ਪਾਰਵਤੀ ਦਾ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੂਪ) ਆਪਣੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦੇ ਘਰੀਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਗਣੇਸ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਬਿਲਕੁਲ ਓਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਰਸਮੀ ਤਿਆਰੀ ਕਾਫ਼ੀ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਆਹੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਜਾਂ ਹਲਦੀ ਦੀ ਬਣੀ ਗੌਰੀ ਮੂਰਤੀ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਸਵਰਣ ਗੌਰੀ, “ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਪਾਰਵਤੀ” ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਮੰਚ (ਮੰਟਪ) ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੇਲੇ ਦੇ ਬੂਟਿਆਂ, ਅੰਬ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਕੁਮਕੁਮ ਅਤੇ ਹਲਦੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੁਜਾਰੀ ਜਾਂ ਘਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇਸਤਰੀ ਆਵਾਹਨ (ਸੱਦਾ) ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਗੌਰੀ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰਦੀ ਹੈ। ਦਿਨ ਭਰ, ਇਸਤਰੀਆਂ ਸੋਲਾਂ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਪੂਜਾ (ਸ਼ੋਡਸ਼ੋਪਚਾਰ) ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਂ ਜਪਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਸਤਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੰਪਰਾਗਤ ਕੰਨੜ ਗੀਤ (ਬੀਸੂ) ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੋਲਿਗੇ (ਮਿੱਠੀ ਰੋਟੀ), ਕਡੁਬੂ (ਭਾਫ਼ ਵਿੱਚ ਪਕਾਏ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਪਕੌੜੇ), ਅਤੇ ਪਾਨਕ (ਗੁੜ ਦਾ ਸ਼ਰਬਤ) ਸਮੇਤ ਖਾਸ ਪਕਵਾਨ ਬਣਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਰਸਮ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਅੱਗੇ ਹੈ। ਸਵਰਣ ਗੌਰੀ ਵ੍ਰਤਮ, ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਵਿੱਚ, ਪਤਨੀ-ਮਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਹੈ: ਖੁਦ ਪਾਰਵਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪਾਉਣ ਲਈ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਗਣੇਸ਼ ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਮਾਂ ਬਣੀ। ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਗੌਰੀ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਗਣੇਸ਼ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਚਤੁਰਥੀ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇਕੱਠੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗਣੇਸ਼ ਚਤੁਰਥੀ ਦੇ ਜਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ (ਡੇਢ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 10 ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ), ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਰਸਮੀ ਤੌਰ ਤੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਵਿਸਰਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਦੈਵੀ ਧਾਮ ਵਾਪਸ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਸਰਜਨ ਵਾਂਗ: ਮਾਂ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਇਕੱਠੇ ਵਿਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਆਏ ਸਨ।

🪙

ਸਵਰਣ ਗੌਰੀ ਮੂਰਤੀ

ਮੁੱਖ ਰਸਮ ਸਵਰਣ ਗੌਰੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੈ: ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਜਾਂ ਹਲਦੀ ਦੀ ਬਣੀ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ। “ਸਵਰਣ” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸੋਨਾ, ਜੋ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਦਿਆਲੂ, ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸਜੇ ਮੰਟਪ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਸ਼ੋਡਸ਼ੋਪਚਾਰ (16-ਪੜਾਵੀ) ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

💚

ਕਰਨਾਟਕ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਇਸਤਰੀ ਤਿਉਹਾਰ

ਸਵਰਣ ਗੌਰੀ ਵ੍ਰਤਮ ਸ਼ਾਇਦ ਕਰਨਾਟਕ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਇਸਤਰੀ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਲਗਭਗ ਹਰ ਵਿਆਹੀ ਕੰਨੜ ਹਿੰਦੂ ਇਸਤਰੀ ਵੱਲੋਂ, ਜਾਤ ਜਾਂ ਖੇਤਰ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ, ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧੀਆਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪੇਕੇ ਘਰ ਪਰਤਦੀਆਂ ਹਨ, ਬਿਲਕੁਲ ਓਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਹੋਰ ਸੂਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀਵਾਲੀ ਜਾਂ ਨਵਰਾਤਰੀ ਲਈ ਘਰ ਪਰਤਦੀਆਂ ਹਨ: ਇਹ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮਿਲਾਪ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਮੌਕੇ ਹਨ।

📅

ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ

ਗੌਰੀ ਤ੍ਰਿਤੀਯਾ ਭਾਦਰ ਸ਼ੁਕਲ ਤ੍ਰਿਤੀਯਾ ਨੂੰ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਗਣੇਸ਼ ਚਤੁਰਥੀ (ਚੌਥੀ ਤਿਥ) ਤੋਂ ਠੀਕ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ। ਇਹ ਕ੍ਰਮ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਹੈ: ਮਾਂ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਪਾਰਵਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਘਰ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਗਮਨ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਚਤੁਰਥੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਿਰਾਜਦੇ ਹਨ।

💛

ਸੋਨਾ, ਹਲਦੀ, ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ

ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਹਲਦੀ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਰੰਗ ਹਨ। ਇਸਤਰੀਆਂ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਲਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰੀ ਥਾਂ ਰੱਖਦੀ ਹੈ: ਇਸ ਨੂੰ ਮੂਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੁਮਕੁਮ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਧਾਤ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹਲਦੀ ਦੀ ਗੌਰੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੋਨੇ, ਹਲਦੀ, ਅਤੇ ਇਸਤਰੀ ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਬੰਧ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾ ਹੈ।

🙏

ਦਸ਼ਾਵਤਾਰ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਵ੍ਰਤ ਕਥਾ

ਪੂਜਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਵਿਆਹੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਵ੍ਰਤ ਕਥਾ ਸੁਣਦੀਆਂ ਹਨ: ਉਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹੁਤਾ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਅਸੀਸ ਮਿਲੀ। ਕਈ ਵਾਰ ਦਸ਼ਾਵਤਾਰ (ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਸ ਅਵਤਾਰ) ਪੂਜਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਸ਼ੈਵ-ਵੈਸ਼ਨਵ ਮਿਲਾਪ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

🌊

ਗੌਰੀ ਦੀ ਵਾਪਸੀ: ਵਿਸਰਜਨ

ਗਣੇਸ਼ ਚਤੁਰਥੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵੀ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਰਸਮੀ ਤੌਰ ਤੇ ਵਾਪਸ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਵਿਸਰਜਨ): ਜਾਂ ਤਾਂ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸਰਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਵਿਦਾਈ ਰਸਮ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗਣੇਸ਼ ਵਿਸਰਜਨ ਦੀ ਭਾਵੁਕ ਵਿਦਾਈ ਵਰਗਾ ਹੀ ਹੈ: ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੌਰੀ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਫਿਰ ਆਵੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸੁਨਹਿਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਘਰ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦਿੰਦੀ ਰਹੇ।