कजरी तीज 1952: Lucknow, Uttar Pradesh

कजरी तीज, ज्याला बडी तीज (मोठी तीज), सातुडी तीज किंवा भोजरी तीज असेही म्हणतात, ती कृष्ण पक्षाच्या तृतीयेला येते. दक्षिण आणि पश्चिम भारतात रूढ असलेल्या अमांत महिना पद्धतीनुसार ही श्रावण कृष्ण तृतीया असते, तर उत्तर भारतात रूढ असलेल्या पौर्णिमांत पद्धतीनुसार भाद्रपद कृष्ण तृतीया असते. हा सण प्रामुख्याने उत्तर प्रदेश, बिहार, मध्य प्रदेश आणि राजस्थानच्या काही भागांत साजरा केला जातो. श्रावणातील हरियाली तीज आणि भाद्रपद शुक्लातील हरितालिका तीजनंतर, पावसाळ्यातील तीन तीज सणांपैकी हा तिसरा आणि शेवटचा सण आहे.

कजरी हा शब्द या सणादरम्यान गायल्या जाणाऱ्या गाण्यांचा संदर्भ देतो: बुंदेलखंड आणि पूर्वांचल प्रदेशातील कजरी लोकगीत प्रकार, जो पावसाळी आकाश, कोकीळ पक्षी, पाऊस आणि विरहाच्या प्रतिमांसाठी ओळखला जातो. कजरी गाणी हिंदी लोकसंगीताच्या सर्वात प्राचीन प्रकारांपैकी एक आहेत; मीराबाई, तुलसीदास आणि नंतर अमीर खुस्रो यांनीही या प्रकारात योगदान दिले.

स्त्रिया दिवसभर उपवास करतात, वैवाहिक सुखासाठी पार्वती आणि शिवांची प्रार्थना करतात आणि संध्याकाळी कडुनिंबाच्या डहाळ्या, ताजी मका, जव आणि माती यांसारख्या वस्तूंचा वापर करून पूजा करतात. चंद्रोदयानंतर, चंद्र पाहून त्याची पूजा केल्यावर उपवास सोडला जातो. काही भागांत, माती आणि गव्हाच्या रोपांनी (सात दिवस आधीपासून वाढवलेल्या) भरलेली छोटी मातीची भांडी मिरवणुकीने नेली जातात आणि नदी किंवा तळ्यात विसर्जित केली जातात: हे पेरणीच्या हंगामाच्या समाप्तीचे आणि धरतीला पहिल्या पिकाचे अर्पण करण्याचे प्रतीक आहे.