सूर्य सिद्धांत आणि दृश्य गणित पंचांग

पंचांग मोजण्याच्या दोन पद्धती

दृश्य गणित सूर्य आणि चंद्र आकाशात जिथे प्रत्यक्ष दिसतात तिथेच त्यांची गणना करते, ज्या प्रकारे ही साइट प्रत्येक पंचांग मोजते. प्रत्येक ग्रहण याने दिलेल्या पौर्णिमा किंवा अमावास्येच्या क्षणापासून काही मिनिटांतच येते.

सूर्य सिद्धांत हा प्राचीन ग्रंथ आहे, ज्याचे पालन आजही अनेक छापील तेलुगू आणि इतर पारंपरिक पंचांगे करतात. त्याच्या वेळा पौर्णिमा आणि अमावास्येजवळ आकाशापेक्षा काही मिनिटे आणि पक्षाच्या मध्यात अनेक तास वेगळ्या असू शकतात, म्हणून काही दिवशी सूर्योदयाची तिथी किंवा नक्षत्र वेगळे असू शकते.

दोन्ही स्तंभ दाखवलेल्या शहराचा एकच सूर्योदय वापरतात. वेळा शहराच्या स्वतःच्या वेळ क्षेत्रात आहेत.

वेळा वेगळ्या का: चंद्राची गती

चंद्र एकसमान वेगाने चालत नाही. आधुनिक खगोलशास्त्र त्याच्या स्थानात अनेक परिणामांची दुरुस्ती करते. सूर्य सिद्धांत त्यापैकी फक्त एक वापरतो.

चंद्र दर तासाला सुमारे अर्धा अंश चालतो, म्हणून एक अंश म्हणजे सुमारे दोन तास. सुटलेल्या दुरुस्त्या मिळून चंद्राला सुमारे 3 अंशांपर्यंत हलवतात, त्यामुळे तिथी किंवा नक्षत्राचा शेवट सुमारे 6 तासांपर्यंत सरकतो.

पौर्णिमा आणि अमावास्येला व्हेरिएशन शून्य असते, आणि इव्हेक्शन व मुख्य दुरुस्ती मिळून सुमारे 5 अंश होतात, जेवढे सूर्य सिद्धांत घेतो. म्हणून तेथे हा ग्रंथ आकाशाच्या जवळ राहतो, म्हणूनच त्याच्या ग्रहणाच्या वेळा जुळतात, आणि पक्षाच्या मध्यात तासांचा फरक पडतो.

सूर्य: सूर्य सिद्धांताची सूर्यासाठीची एक दुरुस्ती जवळची आहे, पण त्याचे राशिचक्र या साइटपेक्षा थोड्या वेगळ्या बिंदूपासून सुरू होते, म्हणून सूर्याचा राशी प्रवेश (संक्रमण) अनेक तास, कधी कधी अर्ध्या दिवसापर्यंत वेगळा असू शकतो.