ନିର୍ଜଳା ଏକାଦଶୀ 2197

ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏକାଦଶୀ ଉପବାସ ବିଷୟରେ ପଚାରିବା ବେଳେ ଭୀମସେନ ନିଜ ପିତାମହ ବ୍ୟାସଙ୍କ ପାଖରେ ସ୍ୱୀକାର କଲେ ଯେ ସେ ସେଥିରୁ ଗୋଟିଏ ମଧ୍ୟ ପାଳନ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ତାଙ୍କ ପେଟରେ ବୃକ ନାମକ ଏକ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଅଗ୍ନି ଜଳୁଥିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ, ମାତା କୁନ୍ତୀ ଓ ଦ୍ରୌପଦୀ ସମସ୍ତେ ଉପବାସ କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଗୋଟିଏ ଦିନ ବି ଖାଦ୍ୟ ବିନା ରହିପାରୁନଥିଲେ।

ତେବେ ବ୍ୟାସ ତାଙ୍କୁ ସାରା ବର୍ଷ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ବ୍ରତ ଦେଲେ: ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଶୁକ୍ଳ ଏକାଦଶୀ, ଯାହା ଏକାଦଶୀ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟରୁ ଦ୍ୱାଦଶୀ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୋଟିଏ ଟୋପା ଜଳ ବିନା ନିର୍ଜଳା ପାଳନ କରିବାକୁ ହେବ। କେବଳ ଆଚମନ ପାଇଁ ଟିକିଏ ଜଳ ଅନୁମତ। ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଜଳ ଓ ଦାନ ଦେଇ, ତା'ପରେ ଭୋଜନ କରାଯାଏ।

ବ୍ୟାସ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଲେ ଯେ ଏହି ଗୋଟିଏ ନିର୍ଜଳା ଉପବାସ ବର୍ଷର ସମସ୍ତ ଏକାଦଶୀର ପୁଣ୍ୟ ଦିଏ। ଭୀମ ଏହା ପାଳନ କଲେ, ତେଣୁ ଏହାକୁ ସ୍ନେହରେ ଭୀମସେନୀ ବା ପାଣ୍ଡବ ନିର୍ଜଳା ଏକାଦଶୀ କୁହାଯାଏ।