ਨਿਰਜਲਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀ 2203

ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਵਰਤਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਵਿਆਸ ਅੱਗੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿਕ ਨਾਮ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਬਲਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵੀ ਭੋਜਨ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਾ, ਮਾਤਾ ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਪਦੀ ਸਭ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।

ਤਦ ਵਿਆਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਾਲ ਲਈ ਇੱਕ ਵਰਤ ਦੱਸਿਆ: ਜਯੇਸ਼ਠ ਸ਼ੁਕਲ ਦੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ, ਜੋ ਨਿਰਜਲਾ, ਯਾਨੀ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਬੂੰਦ ਵੀ ਲਏ ਬਿਨਾਂ, ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੱਕ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ। ਕੇਵਲ ਆਚਮਨ ਲਈ ਇੱਕ ਘੁੱਟ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ। ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਲ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਭੋਜਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਆਸ ਨੇ ਬਚਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਨਿਰਜਲ ਵਰਤ ਸਾਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਏਕਾਦਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਭੀਮ ਨੇ ਇਹ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭੀਮਸੇਨੀ ਜਾਂ ਪਾਂਡਵ ਨਿਰਜਲਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।