পদ্মিনী একাদশী 2167

এই একাদশী অধিক বা পুৰুষোত্তম মাহৰ, অৰ্থাৎ অতিৰিক্ত চান্দ্ৰ মাহৰ শুক্ল পক্ষত পৰে, সেয়েহে প্ৰায় তিনি বছৰত এবাৰহে আহে। শ্ৰীকৃষ্ণই যুধিষ্ঠিৰক ইয়াৰ কাহিনী সেইদৰে কৈছিল, যিদৰে ঋষি পুলস্ত্যই এসময়ত নাৰদক কৈছিল।

মহান হৈহয় ৰজাৰ বহু ৰাণী আছিল কিন্তু কোনো পুত্ৰ নাছিল, আৰু তেওঁ দীৰ্ঘ তপস্যা কৰিবলৈ অৰণ্যলৈ গৈছিল। ৰজা হৰিশ্চন্দ্ৰৰ জীয়ৰী তেওঁৰ ৰাণী পদ্মিনীয়ে তেওঁক অনুসৰণ কৰিছিল। তাত তেওঁ ঋষি অত্ৰিৰ পত্নী অনসূয়াক লগ পাইছিল, যিয়ে তেওঁক অতিৰিক্ত মাহৰ একাদশীৰ উপবাস শিকাইছিল।

পদ্মিনীয়ে ভক্তিৰে উপবাস আৰু ৰাতিৰ জাগৰণ পালন কৰিছিল। প্ৰভু সন্তুষ্ট হৈ এনে এজন পুত্ৰ প্ৰদান কৰিলে, যাক কোনেও পৰাস্ত কৰিব নোৱাৰে। সেই পুত্ৰই পৰাক্ৰমী কাৰ্তবীৰ্য অৰ্জুন, যাক ৰাৱণেও পৰাস্ত কৰিব পৰা নাছিল। কোৱা হয় যে এই ব্ৰতে সকলো তীৰ্থত স্নান কৰাৰ পুণ্য দিয়ে।