ପାପମୋଚିନୀ ଏକାଦଶୀ 1912

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ସେହି କଥା କହିଲେ ଯାହା ଋଷି ଲୋମଶ ଏକଦା ରାଜା ମାନ୍ଧାତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ। ସୁନ୍ଦର ଚୈତ୍ରରଥ ବନରେ ଋଷି ଚ୍ୟବନଙ୍କ ପୁତ୍ର ତରୁଣ ଋଷି ମେଧାବୀ ଗଭୀର ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ।

କାମଦେବଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ଅପ୍ସରା ମଞ୍ଜୁଘୋଷା ମେଧାବୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାରୁ ବିଚ୍ୟୁତ କଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ସହ ସତାବନ ବର୍ଷ ରହିଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ରାତିର କିଛି ଅଂଶଠାରୁ ଅଧିକ ମନେ ହେଲା ନାହିଁ। ଶେଷରେ ଯେତେବେଳେ ସେ ବୁଝିଲେ କେତେ ସମୟ ଓ ପୁଣ୍ୟ ହରାଇଛନ୍ତି, ସେ କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କୁ ପିଶାଚୀ ହେବାକୁ ଅଭିଶାପ ଦେଲେ। ସେ ଦୟା ଭିକ୍ଷା କଲେ, ଏବଂ ପ୍ରତିକାର ଭାବେ ଆସନ୍ତା କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷର ପାପମୋଚିନୀ ଏକାଦଶୀ ଦିଆଗଲା।

ମଞ୍ଜୁଘୋଷା ଓ ମେଧାବୀ ଉଭୟ ଉପବାସ ରଖିଲେ। ସେ ଅଭିଶାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଫେରି ପାଇଲେ, ଏବଂ ମେଧାବୀ ତାଙ୍କ ହଜିଲା ତପସ୍ୟାର ପୁଣ୍ୟ ଫେରି ପାଇଲେ। ପାପମୋଚିନୀର ଅର୍ଥ ପାପ ଦୂରକାରିଣୀ: ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ ହଜାରେ ଗାଈ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।