పాపమోచినీ ఏకాదశి 1912

ఒకప్పుడు లోమశ మహర్షి మాంధాత మహారాజుకు చెప్పిన కథను శ్రీకృష్ణుడు యుధిష్ఠిరునికి చెప్పాడు. మనోహరమైన చైత్రరథ వనంలో చ్యవన మహర్షి కుమారుడైన యువ మహర్షి మేధావి గాఢమైన తపస్సు చేస్తున్నాడు.

మన్మథుని సహాయంతో అప్సరస మంజుఘోష మేధావిని తపస్సు నుండి మరలించింది. అతను ఆమెతో యాభై ఏడు సంవత్సరాలు ఉన్నాడు, అది అతనికి ఒక రాత్రిలో కొంత భాగంలా మాత్రమే అనిపించింది. చివరకు తాను ఎంత కాలాన్ని, ఎంత పుణ్యాన్ని కోల్పోయాడో గ్రహించినప్పుడు, కోపంతో ఆమెను పిశాచిగా మారమని శపించాడు. ఆమె కరుణ కోసం వేడుకోగా, రాబోయే కృష్ణ పక్షంలోని పాపమోచని ఏకాదశి పరిహారంగా చెప్పబడింది.

మంజుఘోష, మేధావి ఇద్దరూ ఉపవాసం ఉన్నారు. ఆమె శాపం నుండి విముక్తురాలై తన దివ్య రూపాన్ని తిరిగి పొందింది, మేధావి కోల్పోయిన తన తపస్సు పుణ్యాన్ని తిరిగి పొందాడు. పాపమోచని అంటే పాపాలను పోగొట్టేది: ఈ కథను వినడం వెయ్యి గోవులను దానం చేసిన పుణ్యాన్ని ఇస్తుందని చెబుతారు.