ਪੋਂਗਲ 1951: Delhi, Delhi

ਪੋਂਗਲ ਤਮਿਲ ਨਾਡੂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ: ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਵਾਢੀ ਦਾ ਉਤਸਵ ਜੋ ਤਮਿਲ ਮਹੀਨੇ ਥਾਈ (ਜਨਵਰੀ ਦੇ ਅੱਧ ਤੋਂ ਫਰਵਰੀ ਦੇ ਅੱਧ) ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਕਰ (ਮਕਰ ਰਾਸ਼ੀ) ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤਮਿਲ ਵਿੱਚ ਪੋਂਗਲ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ "ਉਬਲ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਉਣਾ" ਜਾਂ "ਛਲਕਣਾ", ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਨਾਮ ਬਾਹਰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੇ ਚੌਲ ਉਬਾਲਣ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਸਮ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਬੁਲਬੁਲਾ ਕੇ ਘੜੇ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੋਂ ਛਲਕ ਨਾ ਜਾਵੇ: ਇੱਕ ਜਿਊਂਦਾ-ਜਾਗਦਾ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਹਰ ਪਹਿਲੂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਛਲਕ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਛਲਕਣ ਦਾ ਪਲ (ਪਰਿਵਾਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੋਂਗਲੋ ਪੋਂਗਲ! ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਚੌਲ ਉਬਲ ਕੇ ਛਲਕਦੇ ਹਨ) ਤਮਿਲ ਤਿਉਹਾਰੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਲੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਇੱਕ ਸਾਂਝੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਿ ਵਾਢੀ ਚੰਗੀ ਰਹੀ, ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਉੱਤਰੀ ਰਾਹ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਇਸ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਈ ਹੈ।

ਤਿਉਹਾਰ ਚਾਰ ਵੱਖਰੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਆਪਣਾ ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰ। ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ, ਭੋਗੀ ਪੋਂਗਲ, ਸ਼ੁੱਧੀ ਅਤੇ ਤਿਆਗ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ। ਸਵੇਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਰਿਵਾਰ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਟੁੱਟੀਆਂ ਘਰੇਲੂ ਵਸਤਾਂ (ਘਸੀਆਂ ਚਟਾਈਆਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਕੱਪੜੇ, ਸੁੱਟੀ ਲੱਕੜ) ਵੱਡੇ ਧੂਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾੜਦੇ ਹਨ। ਭੋਗੀ ਦਾ ਧੂੰਆਂ ਸਵੇਰੇ 4 ਵਜੇ ਤਮਿਲ ਨਾਡੂ ਭਰ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੇ ਤਿਆਗ ਦੇ ਕਰਮ ਵਜੋਂ ਉੱਠਦਾ ਹੈ: ਜੋ ਹੁਣ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਉਸਨੂੰ ਲਾਟਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਨਵੇਂ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣੇ। ਦੂਜਾ ਦਿਨ, ਥਾਈ ਪੋਂਗਲ (ਸੂਰਯ ਪੋਂਗਲ), ਮੁੱਖ ਦਿਨ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਕਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਬਾਹਰ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਨਵੇਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ ਪੋਂਗਲ ਪਕਵਾਨ (ਚੌਲ, ਗੁੜ ਅਤੇ ਦੁੱਧ) ਪਕਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਛਲਕਣ ਦਾ ਪਲ ਸਿਖਰ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਮਗਰੋਂ, ਮਿੱਠਾ ਪੋਂਗਲ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਅਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਦਿਨ, ਮਾੱਟੂ ਪੋਂਗਲ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਬਲਦ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੇਤ ਵਾਹੇ, ਗਾਵਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ। ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਨਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਿੰਗ ਰੰਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਘੰਟੀਆਂ ਅਤੇ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੋਂਗਲ ਖਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਖੀਰ, ਚੌਥਾ ਦਿਨ, ਕਾਨੁਮ ਪੋਂਗਲ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਮਿਲਣੀ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ: ਲੋਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਰਸਮਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਪੋਂਗਲ ਸਿਰਫ਼ ਤਮਿਲ ਤਿਉਹਾਰ ਨਹੀਂ: ਇਹ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮਨਾਏ ਜਾਂਦੇ ਮਕਰ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ (ਸੂਰਜ ਦੇ ਮਕਰ ਵੱਲ ਉੱਤਰ ਮੁੜਨ) ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਲੋਹੜੀ, ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰਾਯਣ, ਅਸਾਮ ਵਿੱਚ ਮਾਘ ਬੀਹੂ, ਅਤੇ ਕਰਨਾਟਕ ਤੇ ਆਂਧਰਾ ਵਿੱਚ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵਜੋਂ ਵੀ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਤਮਿਲ ਨਾਡੂ ਦੇ ਚਾਰ-ਦਿਨਾ ਉਤਸਵ ਦੀ ਆਪਣੀ ਹੀ ਅਮੀਰੀ ਹੈ: ਕੋਲਮ ਪ੍ਰੰਪਰਾ (ਹਰ ਘਰ ਦੀ ਦਹਲੀਜ਼ ਤੇ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਆਟੇ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਬਾਰੀਕ ਜਿਓਮੈਟ੍ਰਿਕ ਨਮੂਨੇ) ਪੋਂਗਲ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਚਾਰ ਸਵੇਰਾਂ ਲਈ, ਔਰਤਾਂ ਤੜਕੇ ਉੱਠ ਕੇ ਤਾਜ਼ੇ ਕੋਲਮ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪੋਂਗਲ ਦਾ ਕੋਲਮ ਸਾਲ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਵੱਧ ਸਜਾਵਟੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਮੂਨੇ (ਗੋਲ, ਵਰਗ, ਤਿਕੋਣ, ਫੁੱਲ, ਮੋਰ, ਸਭ ਬਿਨਾਂ ਹੱਥ ਚੁੱਕੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ) ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਗਣਿਤਕ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਤਮਿਲ ਘਰੇਲੂ ਪ੍ਰੰਪਰਾ ਦੀ ਸੁਚੱਜੀ ਕਲਾਕਾਰੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੋਂਗਲ ਸੂਰਜ ਪੂਜਾ, ਖੇਤੀ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ, ਪਸ਼ੂ ਸਨਮਾਨ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਬੰਧਨ, ਕਲਾਤਮਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਅਤੇ ਸਾਂਝੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਸਭ ਨੂੰ ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਛਲਕਦੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਸਮੇਟ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।