ৰমা একাদশী 2170

শ্ৰীকৃষ্ণই যুধিষ্ঠিৰক ধৰ্মপৰায়ণ ৰজা মুচুকুন্দৰ কথা কৈছিল, যাৰ ৰাজ্যত সকলোৱে একাদশী পালন কৰিছিল। তেওঁৰ জীয়ৰী চন্দ্ৰভাগাৰ বিয়া হৈছিল শোভনৰ সৈতে, এজন কোমল স্বভাৱৰ কিন্তু দুৰ্বল ৰাজকুমাৰ।

এই একাদশীৰ ঠিক আগতে শোভন শহুৰৰ ঘৰলৈ আহিছিল। দুৰ্বল হ’লেও তেওঁ সকলোৰে সৈতে উপবাস কৰাৰ সংকল্প ল’লে, আৰু ৰাতিপুৱাৰ আগতে তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল। ব্ৰতৰ পুণ্যত তেওঁ মন্দৰ পৰ্বতত এখন মনোৰম স্বৰ্গীয় নগৰৰ অধিপতি হৈ পুনৰ জন্ম লাভ কৰিলে, কিন্তু নগৰখন স্থায়ী নাছিল, কাৰণ তেওঁৰ উপবাস সম্পূৰ্ণ বিশ্বাসেৰে পালন কৰা হোৱা নাছিল।

এজন ব্ৰাহ্মণ তীৰ্থযাত্ৰীয়ে তেওঁক তাত দেখি চন্দ্ৰভাগাক বাতৰি দিলে। ঋষি বামদেৱৰ আশীৰ্বাদ লৈ তাই স্বামীৰ ওচৰলৈ গ’ল আৰু শৈশৱৰ পৰা পালন কৰি অহা সকলো একাদশীৰ পুণ্য তেওঁক দান কৰিলে। নগৰখন স্থায়ী হ’ল, আৰু দুয়ো তাত একেলগে বাস কৰিলে। ৰমা একাদশী দীপাৱলীৰ কেইদিনমান আগতে পৰে আৰু লক্ষ্মীৰ সৈতে জড়িত।