சபல ஏகாதசி 2170

சம்பாவதி மன்னனின் மூத்த மகனான லும்பகன் பற்றி ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் யுதிஷ்டிரருக்குக் கூறினார். அவன் சூதாட்டத்திலும் பிற தீய பழக்கங்களிலும் வாழ்ந்து, தெய்வங்களை இகழ்ந்து பேசினான்; ஆகவே அவன் தந்தை அவனை நாட்டை விட்டு வெளியேற்றினான்.

லும்பகன் காட்டில் திருடி வாழ்ந்தான். இந்தக் கிருஷ்ண பட்சத்தின் தசமியன்று குளிர் மிகக் கடுமையாக இருந்ததால் அவனால் உறங்க முடியவில்லை; ஒரு புனித மரத்தின் கீழ் இரவு முழுவதும் நடுங்கியபடி கிடந்தான். மறுநாள் வேட்டையாடச் சக்தியின்றி, கீழே விழுந்த பழங்களைச் சேகரித்தான்; அவற்றை உண்ண யாருமில்லாததால், ஸ்ரீ ஹரி மகிழட்டும் என்று சொல்லி அவற்றை மரத்தின் அடியில் வைத்தான். அன்றிரவும் பசியுடன் கண்விழித்திருந்தான்.

அறியாமலேயே அவன் சபல ஏகாதசி உபவாசத்தையும் இரவு கண்விழிப்பையும் கடைப்பிடித்திருந்தான். இறைவன் அதை ஏற்றுக்கொண்டார். லும்பகன் மனம் மாறி, வீடு திரும்பி, ராஜ்ஜியத்தைப் பெற்று, பக்தியுடன் ஆட்சி செய்து, இறுதியில் விஷ்ணுவின் திருவுலகை அடைந்தான். சபல என்றால் பலன் தருவது: அறியாமல் இருந்த உபவாசமும் பலன் தருகிறது.