സഫല ഏകാദശി 2197

ചമ്പാവതിയിലെ രാജാവിന്റെ മൂത്ത പുത്രനായ ലുമ്പകനെക്കുറിച്ച് ശ്രീകൃഷ്ണൻ യുധിഷ്ഠിരനോട് പറഞ്ഞു. ചൂതാട്ടത്തിലും മറ്റു ദുശ്ശീലങ്ങളിലും മുഴുകി ദേവന്മാരെ നിന്ദിച്ചിരുന്നതിനാൽ പിതാവ് അവനെ രാജ്യത്തുനിന്ന് പുറത്താക്കി.

മോഷണം കൊണ്ട് ലുമ്പകൻ വനത്തിൽ ജീവിച്ചു. ഈ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ ദശമിയിൽ ഉറങ്ങാൻ കഴിയാത്തത്ര കഠിനമായ തണുപ്പായിരുന്നു; ഒരു പുണ്യവൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ രാത്രി മുഴുവൻ അവൻ വിറച്ചുകിടന്നു. പിറ്റേന്ന് വേട്ടയാടാൻ കഴിയാത്തത്ര ദുർബലനായതിനാൽ വീണുകിടന്ന പഴങ്ങൾ പെറുക്കി, കഴിക്കാൻ ആരുമില്ലാത്തതിനാൽ, ഹരിഭഗവാൻ പ്രസാദിക്കട്ടെ എന്നു പറഞ്ഞ് അവ വൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ വെച്ചു. ആ രാത്രിയും വിശന്ന് അവൻ ഉറങ്ങാതെ കിടന്നു.

അറിയാതെ അവൻ സഫല ഏകാദശി വ്രതവും ജാഗരണവും അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്നു. ഭഗവാൻ അത് സ്വീകരിച്ചു. ലുമ്പകൻ രൂപാന്തരപ്പെട്ടു, വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി, രാജ്യം ലഭിച്ചു, ഭക്തിയോടെ ഭരിച്ചു, ഒടുവിൽ വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിച്ചു. സഫല എന്നാൽ ഫലമുള്ളത്: അറിയാതെ അനുഷ്ഠിക്കുന്ന വ്രതം പോലും ഫലം നൽകുന്നു.