ਸ਼ਰਦ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ 1976: Pomona, California

ਸ਼ਰਦ ਪੂਰਨਿਮਾ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਜਾਗਿਰੀ ਪੂਰਨਿਮਾ, ਰਾਸ ਪੂਰਨਿਮਾ, ਅਤੇ ਕੁਮਾਰ ਪੂਰਨਿਮਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਉਸ ਪਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਗਰਮੀਆਂ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਦਾ ਅਸਮਾਨ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਲ ਦੀਆਂ ਬਾਰਾਂ ਪੂਰਨਿਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੰਦਰਮਾ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ, ਇਸ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗ੍ਰੰਥ ਇਸ ਰਾਤ ਦੀਆਂ ਚਾਂਦਨੀ ਕਿਰਨਾਂ ਨੂੰ ਚਿਕਿਤਸਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲੈ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਤਰਦੀਆਂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ਰਦ ਪੂਰਨਿਮਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਰਸਮ ਹੈ ਚਾਂਦਨੀ ਖੀਰ ਬਣਾਉਣਾ: ਦੁੱਧ, ਖੰਡ, ਅਤੇ ਇਲਾਇਚੀ ਨਾਲ ਪਕਾਈ ਗਾੜ੍ਹੀ ਚੌਲ਼ਾਂ ਦੀ ਖੀਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਸਾਫ਼ ਸਤ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਹੇਠ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਇਸ ਉੱਤੇ ਪੈਣ। ਸਵੇਰ ਤੱਕ, ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਖੀਰ ਨੇ ਚੰਦਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੋਖ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚਿਕਿਤਸਕ ਗੁਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਸਵੇਰੇ ਇਹ ਪ੍ਰਸਾਦ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਰੰਪਰਾ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਅਤੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੈ।

ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਣਵ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਰਦ ਪੂਰਨਿਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਰਾਸ ਲੀਲਾ ਦੀ ਗੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਹੋਈ ਰਾਤ ਹੈ: ਉਹ ਰਹੱਸਮਈ ਗੋਲ ਨਾਚ ਜੋ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ ਫੈਲ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਦੈਵੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕਮਿੱਕ ਹੋ ਗਏ। ਨਾਲੋ-ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵੀ ਖੁਦ ਵੈਕੁੰਠ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਸ਼ਾਮ ਤੋਂ ਸਵੇਰ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁਕਾਰਦੀ ਹੈ ਕੋ ਜਾਗਰਤੀ? (\"ਕੌਣ ਜਾਗਦਾ ਹੈ?\"), ਹਰ ਉਸ ਘਰ ਨੂੰ ਧਨ, ਸਿਹਤ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਉਸ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਗਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਰਾਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖੋ-ਵੱਖ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਇਸੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਪੂਰਨਿਮਾ ਲਈ: ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕੋਜਾਗਰੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪੂਜਾ ਹੈ, ਸਾਲ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪੂਜਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪਾਂਚਾਲੀ ਦੇ ਗਾਇਨ ਨਾਲ; ਓਡੀਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕੁਮਾਰ ਪੂਰਨਿਮਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਜਵਾਨ ਅਣਵਿਆਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਪਤੀ ਲਈ ਚੰਦਰਮਾ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ, ਕੋਜਾਗਿਰੀ ਤਾਸ਼, ਕਹਾਣੀਆਂ, ਅਤੇ ਸਾਂਝੀ ਚਾਂਦਨੀ ਖੀਰ ਨਾਲ ਭਾਈਚਾਰਕ ਜਾਗਣ ਦੀ ਇੱਕ ਪਿਆਰੀ ਰਾਤ ਹੈ।