ஷட்டில ஏகாதசி 1882

முனிவர் புலஸ்தியர் முதன்முதலில் தால்பியருக்குக் கூறிய வரலாற்றை ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் யுதிஷ்டிரருக்கு எடுத்துரைத்தார். பக்திமிக்க அந்தணப் பெண் ஒருத்தி பல உபவாசங்களையும் விரதங்களையும் மிகுந்த கண்டிப்புடன் கடைப்பிடித்தாள்; ஆனால் அவள் ஒருபோதும் அன்னதானம் செய்ததில்லை.

அவளைச் சோதிக்க, ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் பிச்சை கேட்கும் துறவியாக அவள் வாசலுக்கு வந்தார். எரிச்சலுற்ற அவள் அவருடைய பாத்திரத்தில் ஒரு களிமண் உருண்டையை வீசினாள். அவள் இறந்த பின் அவளுடைய தவங்கள் அவளைச் சுவர்க்கத்தில் ஓர் இல்லத்துக்குக் கொண்டுசென்றன; ஆனால் அந்த இல்லம் தானியமும் செல்வமும் இன்றி வெறுமையாக இருந்தது. இறைவன் அவளுக்குக் காரணத்தைக் கூறி, தேவலோகப் பெண்கள் அவளைக் காண வரும்போது ஷட்டில ஏகாதசியைப் பற்றி அவர்களிடம் கேட்கும்படி சொன்னார். அவர்களிடமிருந்து அந்த வரலாற்றைக் கேட்டு, அவள் உபவாசம் இருந்தாள்; அவளுடைய இல்லம் தானியத்தாலும் செல்வத்தாலும் நிறைந்தது.

இந்நாளில் எள் (திலம்) ஆறு வகைகளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது: எள்ளுடன் நீராடுதல், உடலில் தேய்த்தல், ஹோமத்தில் இடுதல், எள்ளும் நீரும் இறைத்தல், தானமாக அளித்தல், உண்ணுதல்.