সোমবাৰ ব্ৰত 2026

সোমবাৰ ব্ৰত ভগৱান শিৱ আৰু উমাৰ সোমবাৰৰ ব্ৰত। পুৰাণত সোমবাৰে আৰু প্ৰদোষত শিৱপূজাৰ বিশেষ মহিমা কোৱা হৈছে, আৰু এই ব্ৰত যিকোনোৱে কৰিব পাৰে: ব্ৰহ্মচাৰী, গৃহস্থ, কুমাৰী, সধৱা বা বিধৱা।

ব্ৰতৰাজ গ্ৰন্থত পুৰাণৰ সোমবাৰৰ ব্ৰতসমূহ একেলগে দিয়া আছে। এই ব্ৰত শ্ৰাৱণ, চ'ত, বহাগ, জেঠ, কাতি বা আঘোণৰ প্ৰথম সোমবাৰে লোৱা হয়; উপবাস কৰি ষোড়শ উপচাৰেৰে উমা-মহেশ্বৰৰ পূজা কৰা হয়, আৰু ধন, শ্ৰদ্ধা আৰু ভক্তি থাকিলে উদ্যাপন কৰা হয়। ইয়াৰ লগত সীমন্তিনীৰ কথা পঢ়া হয়, যিয়ে সোমবাৰ ব্ৰত কৰি শিৱ-পাৰ্বতীৰ কৃপা পাইছিল।

শিৱ পুৰাণৰ পৰা সোমৰ কাহিনী

দক্ষই নিজৰ সাতাইশ কন্যা, অৰ্থাৎ নক্ষত্ৰসকলক, চন্দ্ৰ (সোম)ৰ সৈতে বিয়া দিলে। চন্দ্ৰই কেৱল ৰোহিণীক ভাল পাইছিল, আন পত্নীসকলক অৱহেলা কৰিছিল। তেওঁলোকৰ অভিযোগত দক্ষই সকলোৰে সৈতে সমান আচৰণ কৰিবলৈ ক'লে, কিন্তু চন্দ্ৰই নুশুনিলে, আৰু দক্ষই তেওঁক ক্ষয় ৰোগৰ অভিশাপ দিলে। অভিশাপ তেতিয়াই লাগিল।

দেৱতা আৰু ঋষিসকল ব্ৰহ্মাৰ ওচৰলৈ গ'ল, তেওঁ উপায় ক'লে: চন্দ্ৰই প্ৰভাসলৈ গৈ শিৱৰ আৰাধনা কৰক। প্ৰভাসত চন্দ্ৰই ছমাহ ধৰি নিৰন্তৰ শিৱৰ আৰাধনা কৰিলে, স্থিৰ মনেৰে ধ্যান কৰিলে আৰু মৃত্যুঞ্জয় মন্ত্ৰ দহ কোটি বাৰ জপ কৰিলে। প্ৰসন্ন হৈ শিৱ প্ৰকট হ'ল আৰু বৰ বিচাৰিবলৈ ক'লে। চন্দ্ৰই ৰোগৰ পৰা মুক্তি বিচাৰিলে। শিৱই অভিশাপ এনেকৈ কৰি দিলে যে চন্দ্ৰৰ কলা এটা পক্ষত হ্ৰাস পায় আৰু আনটোত বাঢ়ে, যেনেকৈ আজিও হয়।

তাৰ পিছত দেৱতা আৰু ঋষিসকলে শিৱক পাৰ্বতীৰ সৈতে তাতেই থাকিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিলে। শিৱই মান্তি হ'ল, আৰু তেওঁ তাত সোমেশ্বৰ, সোমনাথ জ্যোতিৰ্লিংগ ৰূপে বিৰাজ কৰে, যি তিনিও লোকত প্ৰসিদ্ধ। দেৱতাসকলে তাত চন্দ্ৰকুণ্ড সাজিলে: তাত স্নান কৰিলে পাপ আঁতৰে, আৰু সোম-লিংগ দৰ্শনত সকলো পাপ নষ্ট হয় আৰু মনোকামনা পূৰ্ণ হয় (শিৱ পুৰাণ, কোটিৰুদ্ৰ সংহিতা, অধ্যায় ১৪)।

ব্ৰতৰাজেও সোমবাৰ ব্ৰতৰ বিষয়ে একেই কয়: দক্ষৰ অভিশাপত পীড়িত সোমে নিজেই এই ব্ৰত কৰিছিল, আৰু প্ৰসন্ন হৈ শিৱই সোমে স্থাপন কৰা লিংগত উমাৰ সৈতে সূৰ্য, চন্দ্ৰ আৰু পৰ্বত থকালৈকে থাকিবলৈ মান্তি হৈছিল। তেতিয়াৰে পৰা, সি কয়, যিয়ে এই ব্ৰত কৰে তেওঁও সেই পদ পায় আৰু তেওঁৰ দেহ শুদ্ধ হয়।