Tamil New Year 1919: Lucknow, Uttar Pradesh

તમિલ નવું વર્ષ, પુથાંડુ અથવા વરુષ પિરપ્પુ (શાબ્દિક રીતે, નવા વર્ષનો જન્મ), એક સૌર ખગોળીય ઘટના છે, ચંદ્ર આધારિત નહીં. તે ત્યારે ઉજવવામાં આવે છે જ્યારે સૂર્ય મીન રાશિમાંથી રાશિચક્રની પ્રથમ રાશિ મેષમાં સંક્રમણ કરે છે. આ સંક્રમણ લગભગ હંમેશા ૧૪ એપ્રિલે આવે છે, જોકે ચોક્કસ ક્ષણ દર વર્ષે થોડી બદલાય છે. યુગાદિ જેવા ચંદ્ર-સૌર નવા વર્ષોથી વિપરીત, પુથાંડુનો ચોક્કસ ખગોળીય આધાર છે, જે તેને તમામ ભૌગોલિક સ્થાનો અને સમય ક્ષેત્રોમાં તેની ગણતરીમાં સુસંગત બનાવે છે: મેષ સંક્રાંતિની ક્ષણ.

પુથાંડુની સૌથી વિશિષ્ટ પરંપરા છે કણી: સવારનું શુભ પ્રથમ દર્શન. આગલી સાંજે, ઘરની સ્ત્રીઓ કણીની થાળી ગોઠવે છે જેમાં હોય છે: અરીસો (સ્વ-પ્રતિબિંબ માટે), સોના-ચાંદીના ઘરેણાં, સિક્કા (સમૃદ્ધિ માટે), કેળા અને ફણસ જેવા પાકેલા પીળા ફળો, પાન-સોપારી, ફૂલો, ચોખા, પ્રગટાવેલો દીવો અને એક પવિત્ર ગ્રંથ. બાળકો અને વડીલોને આંખો બંધ કરીને આ થાળી પાસે લઈ જવામાં આવે છે અને પછી આંખો ખોલવાની મંજૂરી અપાય છે: વિચાર એ છે કે નવા વર્ષના દિવસે સૌ પ્રથમ જોવાયેલી વસ્તુઓ આગામી મહિનાઓ માટે શુભ સંકેત હોવી જોઈએ.

પુથાંડુ દક્ષિણ અને દક્ષિણ-પૂર્વ એશિયામાં સમાન સૌર નવા વર્ષની ઉજવણીઓ સાથે પણ મેળ ખાય છે: કેરળમાં વિષુની પોતાની કણી પરંપરા છે; પંજાબમાં બૈસાખી એ જ સૌર સંક્રમણ દર્શાવે છે પરંતુ ભાંગડા અને લણણી સાથે ઉજવવામાં આવે છે; આસામમાં બિહુ, બંગાળમાં પોહેલા બોઈશાખ, અને થાઈલેન્ડ, મ્યાનમાર, કંબોડિયા તથા શ્રીલંકાનું નવું વર્ષ બધું ૧૪ એપ્રિલની આસપાસ આવે છે. આ સહિયારો ખગોળીય મેળ આપણને યાદ અપાવે છે કે સંસ્કૃતિઓ ભલે અલગ હોય, આકાશ એક જ છે: એ જ સૂર્ય એ જ નક્ષત્રમાં પ્રવેશે છે અને આખા ગોળાર્ધમાં નવીકરણનો સંકેત આપે છે.