തമിഴ് പുതുവർഷം 1900: അഹമ്മദാബാദ്, ഗുജറാത്ത്

തമിഴ് പുതുവർഷം, പുത്താണ്ട് അഥവാ വരുഷപ്പിറപ്പ് (അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ, പുതുവർഷത്തിന്റെ ജനനം), ചാന്ദ്രസംഭവമല്ല, ഒരു സൗരജ്യോതിശാസ്ത്ര സംഭവമാണ്. സൂര്യൻ മീനരാശിയിൽ നിന്ന് രാശിചക്രത്തിലെ ആദ്യ രാശിയായ മേഷരാശിയിലേക്ക് സംക്രമിക്കുമ്പോഴാണ് ഇത് ആഘോഷിക്കുന്നത്. ഈ സംക്രമണം മിക്കവാറും എപ്പോഴും ഏപ്രിൽ 14-നാണ് വരുന്നത്, എങ്കിലും കൃത്യമായ നിമിഷം ഓരോ വർഷവും അല്പം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും. യുഗാദി പോലുള്ള ചാന്ദ്ര-സൗര പുതുവർഷങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, പുത്താണ്ടിന് കൃത്യമായ ജ്യോതിശാസ്ത്ര അടിസ്ഥാനമുണ്ട്, അതിനാൽ ഏത് ഭൂപ്രദേശത്തും സമയമേഖലയിലും അതിന്റെ കണക്കുകൂട്ടൽ ഒരേപോലെയാണ്: മേഷ സംക്രാന്തിയുടെ നിമിഷം.

പുത്താണ്ടിന്റെ ഏറ്റവും വേറിട്ട ആചാരം കണിയാണ്: പ്രഭാതത്തിലെ ശുഭകരമായ ആദ്യ കാഴ്ച. തലേദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് വീട്ടിലെ സ്ത്രീകൾ ഒരു കണിത്തളികയിൽ ഇവ ഒരുക്കിവയ്ക്കുന്നു: ഒരു കണ്ണാടി (ആത്മപ്രതിഫലനത്തിന്), സ്വർണ്ണ-വെള്ളി ആഭരണങ്ങൾ, നാണയങ്ങൾ (സമൃദ്ധിക്ക്), വാഴപ്പഴം, ചക്ക പോലുള്ള മൂത്ത മഞ്ഞപ്പഴങ്ങൾ, വെറ്റിലയും അടയ്ക്കയും, പൂക്കൾ, അരി, കത്തിച്ചുവച്ച വിളക്ക്, ഒരു പുണ്യഗ്രന്ഥം. കുട്ടികളെയും മുതിർന്നവരെയും കണ്ണടച്ച് ഈ തളികയ്ക്കരികിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി പിന്നീട് കണ്ണു തുറക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നു: പുതുവർഷ ദിനത്തിൽ ആദ്യം കാണുന്ന വസ്തുക്കൾ വരാനിരിക്കുന്ന മാസങ്ങൾക്ക് ശുഭലക്ഷണങ്ങളാകണം എന്നതാണ് ഇതിന് പിന്നിലെ ആശയം.

ദക്ഷിണ, തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലുടനീളമുള്ള സമാനമായ സൗര പുതുവർഷ ആഘോഷങ്ങളുമായി പുത്താണ്ട് ഒത്തുവരുന്നു: കേരളത്തിലെ വിഷുവിനും സ്വന്തം കണി പാരമ്പര്യമുണ്ട്; പഞ്ചാബിലെ ബൈശാഖി അതേ സൗരസംക്രമണത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു, പക്ഷേ ഭാങ്‌റയോടും വിളവെടുപ്പിനോടും ചേർത്ത് ആഘോഷിക്കുന്നു; ആസാമിലെ ബിഹു, ബംഗാളിലെ പോഹേല ബൈശാഖ്, തായ്‌ലൻഡ്, മ്യാൻമർ, കംബോഡിയ, ശ്രീലങ്ക എന്നിവിടങ്ങളിലെ പുതുവർഷങ്ങളും ഏപ്രിൽ 14-നടുത്ത് വരുന്നു. ഈ പൊതു ജ്യോതിശാസ്ത്ര ഐക്യം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്, സംസ്കാരങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമാണെങ്കിലും ആകാശം അവയെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു എന്നാണ്: ഒരേ സൂര്യൻ ഒരേ രാശിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത് ഒരു മുഴുവൻ അർദ്ധഗോളത്തിനും പുതുക്കത്തിന്റെ സന്ദേശം നൽകുന്നു.