ତୁଳସୀଦାସ ଜୟନ୍ତୀ 1993

ତୁଳସୀଦାସ ଜୟନ୍ତୀ କବି-ସନ୍ତ ଗୋସ୍ୱାମୀ ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ଜନ୍ମ ବାର୍ଷିକୀ ପାଳନ କରେ, ଯାହାଙ୍କ ଅବଧୀ ଭାଷାରେ ରଚିତ ରାମାୟଣ, ରାମଚରିତମାନସ, ଉତ୍ତର ଭାରତରେ ସର୍ବାଧିକ ପଠିତ ଏବଂ ପାଠ କରାଯାଉଥିବା ଗ୍ରନ୍ଥ। ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ଶ୍ରାବଣ ଶୁକ୍ଳ ସପ୍ତମୀରେ ହୋଇଥିଲା, ସେହି ତିଥି ଯାହା ପ୍ରତିବର୍ଷ ତାଙ୍କ ଜୟନ୍ତୀ ଭାବେ ପାଳନ କରାଯାଏ। କୁହାଯାଏ ଯେ ସେ ଜନ୍ମ ହେବା ମାତ୍ରେ "ରାମ" ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପାରୁଥିଲେ, ଏବଂ ସେଥିପାଇଁ ଶୈଶବରେ ତାଙ୍କୁ ରାମବୋଲା ("ରାମ କହୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି") ନାମ ଦିଆଯାଇଥିଲା।

ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ପାଳନପୋଷଣ ଏବଂ ଶିକ୍ଷା ସୂକର-କ୍ଷେତ୍ର (ବର୍ତ୍ତମାନର ସୋରୋଁ)ରେ ଋଷି ନରହରିଦାସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କୁ ସଂସ୍କୃତ ବ୍ୟାକରଣ, ବେଦ ଏବଂ ମହାନ ମହାକାବ୍ୟଗୁଡ଼ିକରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ କରାଯାଇଥିଲା। ପରେ ତାଙ୍କର ବିବାହ ରତ୍ନାବଳୀଙ୍କ ସହିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କ ଏକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅନୁଯୋଗ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପରିବର୍ତ୍ତେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟଧିକ ଆସକ୍ତି ପାଇଁ, ତାଙ୍କୁ ବୈରାଗ୍ୟ ଏବଂ ରାମଙ୍କ ପ୍ରତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମର୍ପିତ ଜୀବନ ଆଡ଼କୁ ମୋଡ଼ି ଦେଇଥିଲା। ସେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଜୀବନ କାଶୀ (ବାରାଣସୀ) ଏବଂ ଅଯୋଧ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ବିତାଇଥିଲେ।

ଚିତ୍ରକୂଟରେ, କୁହାଯାଏ ଯେ ତୁଳସୀଦାସ ହନୁମାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଥିଲେ, ଯିଏ ପରେ ତାଙ୍କୁ ରାମ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଦର୍ଶନ କରାଇଥିଲେ। ପରମ୍ପରା ମାନେ ଯେ ଏହି ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଭକ୍ତି-ଅନୁଭୂତି ହିଁ ତାଙ୍କୁ ରାମଚରିତମାନସ ରଚନା କରିବାର ଅଧିକାର ଏବଂ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିଲା: ପଣ୍ଡିତମାନଙ୍କ ଭାଷା ସଂସ୍କୃତରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଅବଧୀରେ, ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ କଥିତ ଭାଷାରେ, ଯାହା ଫଳରେ ରାମଙ୍କ କାହାଣୀ ସମସ୍ତଙ୍କର ହୋଇପାରିବ। ସେ ଏହି ରଚନା ଅଯୋଧ୍ୟାରେ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ କାଶୀରେ ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ରାମଚରିତମାନସ ସହିତ, ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ହନୁମାନ ଚାଳିସା ରଚନାର ଶ୍ରେୟ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଏ, ତଥା ବିନୟ ପତ୍ରିକା, କବିତାବଳୀ, ଦୋହାବଳୀ ଏବଂ ଗୀତାବଳୀ ସମେତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରଚନାର ମଧ୍ୟ। କିଛି ବୈଷ୍ଣବ ପରମ୍ପରା ତୁଳସୀଦାସଙ୍କୁ ସ୍ୱୟଂ ମହର୍ଷି ବାଲ୍ମୀକିଙ୍କ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅବତାର ମାନନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ରାମଙ୍କ କାହାଣୀର ଏହି ଦୁଇ ମହାନ କବି ଯୁଗ ଯୁଗ ଧରି ଯୋଡ଼ି ହୋଇଯାନ୍ତି।