യുഗാദി 2200

ആന്ധ്രാപ്രദേശിലും തെലങ്കാനയിലും ഉഗാദി എന്നും മഹാരാഷ്ട്രയിൽ ഗുഡി പഡ്വ എന്നും സിന്ധി സമൂഹത്തിൽ ചേടിചന്ദ് എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന യുഗാദി, ഹൈന്ദവ ചാന്ദ്രമാസ കലണ്ടറിലെ ചൈത്ര മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിന്റെ ആദ്യ ദിവസമാണ്. ബ്രഹ്മപുരാണം അനുസരിച്ച്, ബ്രഹ്മാവ് പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടി ആരംഭിച്ചത് ഈ ദിവസത്തിലാണ്: അതിനാൽ ഇത് വെറും പുതുവർഷം മാത്രമല്ല, ഒരു പ്രാപഞ്ചിക വാർഷികം കൂടിയാണ്. യുഗാദി എന്ന വാക്ക് തന്നെ യുഗ (കാലഘട്ടം) എന്നും ആദി (ആരംഭം) എന്നും ചേർന്നുണ്ടായതാണ്: കാലത്തിന്റെ പുതിയൊരു ചക്രത്തിന്റെ ഉദയം.

ഈ പ്രഭാതത്തിൽ വീടുകൾ വൃത്തിയാക്കുകയും വാതിൽപ്പടികളിൽ മാവിലത്തോരണങ്ങൾ കെട്ടിത്തൂക്കുകയും സ്ത്രീകൾ പ്രവേശനകവാടത്തിൽ വർണ്ണാഭമായ കോലം/രംഗോലി വരയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കർണാടകയിലും ആന്ധ്രയിലും പുരോഹിതനോ കുടുംബത്തിലെ മുതിർന്ന അംഗമോ പഞ്ചാംഗ ശ്രവണം (വരാനിരിക്കുന്ന വർഷത്തെ വാർഷിക പഞ്ചാംഗം) ഉറക്കെ വായിക്കുന്നു: വർഷത്തിന്റെ പേര് (സംവത്സരം), ഭരണാധിപ ഗ്രഹം, പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന മഴ, വിളവ്, ഓരോ രാശിക്കുമുള്ള ഉപദേശം എന്നിവ ഇതിൽ വിശദമാക്കുന്നു. ഈ വായന കേൾക്കുന്നത് തന്നെ ഒരു പുണ്യതീർത്ഥാടനത്തിന്റെ ഫലം നൽകുന്ന ശുഭകർമ്മമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

യുഗാദിയുടെ ഏറ്റവും സവിശേഷമായ ഘടകം ഉഗാദി പച്ചടിയാണ്: കൃത്യമായി ആറു രുചികൾ ചേർന്ന ഒരു വിഭവം: വേപ്പിൻപൂവ് (കയ്പ്പ്/ദുഃഖം), ശർക്കര (മധുരം/സന്തോഷം), പച്ചമാങ്ങ അരിഞ്ഞത് (ആശ്ചര്യം/പുതിയ തുടക്കങ്ങൾ), പുളി (പുളിപ്പ്/വെറുപ്പ്), പച്ചമുളക് (എരിവ്/കോപം), ഉപ്പ് (ഭയം). ഇവയെല്ലാം ചേർന്ന് വരാനിരിക്കുന്ന വർഷം ജീവിതം നൽകുന്ന അനുഭവങ്ങളുടെ പൂർണ്ണരൂപത്തെ പ്രതീകവൽക്കരിക്കുന്നു. പച്ചടി കഴിക്കുന്നത് ജീവിതത്തിലെ എല്ലാം (സന്തോഷവും ദുഃഖവും, നേട്ടവും നഷ്ടവും) സമചിത്തതയോടെയും കൃപയോടെയും സ്വീകരിക്കാൻ ഭക്തനെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.