युगादि 1920: Chicago, Illinois

युगादि (आंध्र प्रदेश आणि तेलंगणात उगादी, महाराष्ट्रात गुढी पाडवा आणि सिंधी समाजात चेटीचंड या नावाने ओळखली जाणारी) चैत्र महिन्याच्या शुक्ल पक्षाच्या प्रतिपदेला, म्हणजे हिंदू चांद्र दिनदर्शिकेच्या पहिल्या दिवशी साजरी होते. ब्रह्म पुराणानुसार, याच दिवशी भगवान ब्रह्मदेवांनी सृष्टीच्या निर्मितीला प्रारंभ केला, त्यामुळे हा केवळ नववर्षाचा दिवस नसून सृष्टीच्या जन्माचा वर्धापन दिनही आहे. युगादि हा शब्दच युग (काळखंड) आणि आदि (आरंभ) या शब्दांपासून बनला आहे: काळाच्या एका नव्या चक्राची पहाट.

या दिवशी सकाळी घरोघरी स्वच्छता केली जाते, दारांवर आंब्याच्या पानांचे तोरण बांधले जाते आणि स्त्रिया उंबरठ्यावर सुबक रांगोळी काढतात. कर्नाटक आणि आंध्रात पुरोहित किंवा घरातील ज्येष्ठ व्यक्ती पंचांग श्रवण करतात, म्हणजे नववर्षाचे पंचांग मोठ्याने वाचून दाखवतात, ज्यात वर्षाचे नाव (संवत्सर), त्याचा अधिपती ग्रह, अपेक्षित पाऊस, पिकपाणी आणि प्रत्येक राशीसाठी मार्गदर्शन दिलेले असते. हे पंचांग श्रवण करणे स्वतःच एक पुण्यकारक कृती मानली जाते, जी तीर्थयात्रेइतके फळ देते असे मानले जाते.

युगादिचे सर्वात वैशिष्ट्यपूर्ण अंग म्हणजे उगादी पचडी: सहा चवींनी युक्त असा एक खास पदार्थ - कडुनिंबाची फुले (कडूपणा/दुःख), गूळ (गोडवा/आनंद), कच्च्या आंब्याचे तुकडे (आश्चर्य/नवी सुरुवात), चिंच (आंबटपणा/तिरस्कार), हिरवी मिरची (तिखटपणा/राग) आणि मीठ (खारटपणा/भीती). हे सर्व एकत्र येऊन नववर्ष घेऊन येणाऱ्या जीवनातील सर्व अनुभवांचे प्रतीक बनतात. ही पचडी खाणे भाविकाला आठवण करून देते की जीवनातील सुख-दुःख, लाभ-हानी हे सर्व समभावाने आणि प्रसन्नतेने स्वीकारावे.