Vijaya Dashami 1915: Pune, Maharashtra

বিজয়াদশমী (আক্ষৰিক অৰ্থত বিজয়ৰ দশম দিন) আশ্বিন শুক্লা দশমী তিথিত পৰে, আশ্বিন মাহৰ শুক্লপক্ষৰ দশম দিন, শাৰদ নৱৰাত্ৰিৰ ন ৰাতিৰ ঠিক পিছতে। ই একেলগে ভগৱান ৰামৰ ৰাৱণক পৰাজিত কৰাৰ উদযাপন, দুৰ্গা দেৱীৰ মহিষাসুৰৰ ওপৰত বিজয়ৰ উদযাপন, আৰু হিন্দু বৰ্ষৰ যিকোনো নতুন কাম আৰম্ভ কৰাৰ বাবে আটাইতকৈ শুভ দিন। দুটা মহান বিজয়, দুটা মহান কাহিনী, এটা সৰ্বোচ্চ ধৰ্মীয় জয়ৰ মুহূৰ্ত।

উত্তৰ ভাৰতত, বিজয়াদশমী দশেৰা নামেৰে জনাজাত: আক্ষৰিক অৰ্থত দহ মূৰীয়া (দশ-শীৰ) ৰাৱণৰ পৰাজয় (হৰা)। ৰাৱণ, কুম্ভকৰ্ণ আৰু মেঘনাদৰ বৃহৎ প্ৰতিকৃতি চহৰবোৰৰ খোলা মাঠত সজা হয়। সূৰ্যাস্তৰ সময় ওচৰ চাপি অহাৰ লগে লগে, ৰাম আৰু তেওঁৰ ভাইসকল (সাধাৰণতে স্থানীয় শিশু বা অভিনেতাই অভিনয় কৰা) এক শোভাযাত্ৰাত আহে, আৰু ৰামে ৰাৱণৰ প্ৰতিকৃতিলৈ এটা জ্বলন্ত কাঁড় নিক্ষেপ কৰে: ৰাৱণ দহন। প্ৰতিকৃতিটো জুই আৰু বিস্ফোৰণৰ সৈতে জ্বলি উঠে, অহংকাৰ, গৰ্ব আৰু দহ দোষযুক্ত দহ মূৰীয়া ৰাক্ষসৰ বিনাশক প্ৰতীকায়িত কৰি। ভাৰতৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ ৰাৱণ দহন দিল্লীৰ ৰামলীলা ময়দানত হয়, য'ত প্ৰতিকৃতিবোৰ ৭০ মিটাৰ ওখ।

কৰ্ণাটকত, মহীশূৰ দশেৰা, যাক নাদ হাব্বা (ৰাজ্যিক পৰ্ব) বুলি জনা যায়, ৪০০ বছৰতকৈ অধিক সময় ধৰি উদযাপন কৰা হৈছে। দহ দিন ধৰি আলোকসজ্জিত মহীশূৰ ৰাজপ্ৰাসাদে লাখ লাখ দৰ্শনাৰ্থীক আকৰ্ষণ কৰে। বিজয়াদশমীৰ ৰাতিপুৱা, ৰাজপ্ৰাসাদৰ পৰা এটা সোণৰ সিংহাসনৰ শোভাযাত্ৰা ওলায়: ৰঙীনভাৱে সজোৱা এটা হাতীয়ে দেৱী চামুণ্ডেশ্বৰীক এটা সোণৰ হাউদাত বহন কৰে, সাজু কৰা ঘোঁৰা, সজোৱা উট, লোকশিল্পী, সামৰিক বাদ্যদল আৰু হাজাৰ হাজাৰ মিছিল কৰা সৈনিকৰ সৈতে। শোভাযাত্ৰাটো এছিয়াৰ আটাইতকৈ মহান আচাৰ-অনুষ্ঠানমূলক দৃশ্যবোৰৰ ভিতৰত এটা।