ਯੋਗਿਨੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ 1892

ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਹੇਮਮਾਲੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ, ਜੋ ਅਲਕਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯਕਸ਼ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕੰਮ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਸ਼ਿਵ ਪੂਜਾ ਲਈ ਤਾਜ਼ੇ ਫੁੱਲ ਲਿਆਉਣਾ ਸੀ।

ਇੱਕ ਦਿਨ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਹੇਮਮਾਲੀ ਫੁੱਲ ਲਿਆਉਣਾ ਭੁੱਲ ਗਿਆ। ਪੂਜਾ ਭੰਗ ਹੋਣ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕੁਬੇਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋੜ੍ਹ ਭੋਗਣ ਅਤੇ ਅਲਕਾ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਣ ਦਾ ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਹੇਮਮਾਲੀ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦਾ ਰਿਹਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਹਿਮਾਲਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।

ਉਸ ਦੀ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯੋਗਿਨੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਹੇਮਮਾਲੀ ਨੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ, ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਤੇਜਸਵੀ ਰੂਪ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਅਠਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।